3.0 uit 5- 2,80 Gemeenschapsbeoordeling
- 5 Heeft het album beoordeeld
- 1 Gaf het een 5/5
Chicago Hip Hop bevond zich tussen midden en eind jaren 90 op een interessante plek. Common vertegenwoordigde de hogere echelon-teksten die zich voornamelijk richtten op sociaal commentaar. Lonnie Lynn heeft in wezen een pad voor zichzelf geplaveid dat hem tot ver na het tijdperk zou dienen. Ondertussen brak er een oorlog over de oorsprong van de stilistische dubbele helikopterbezorging tussen de vertegenwoordigers van Windy City en Cleveland Bone Thugs N ’Harmony. De frontlinies voor Chicago waren Twista en het raptrio Do or Die. De twee zouden samenwerken voor de hiphopklassieker Po Pimp uit het middenwesten, waarbij ze beide in wezen in het limeliet katapulteren. Twista sudde jarenlang tot aan zijn uitbraak Kamikaze album. Hetzelfde kan niet gezegd worden voor Belo, N.A.R.D. en AK. Do or Die zijn nooit voorbij hun breakout Rap-A-Lot-single gekomen, ondanks hun 2005 D.O.D. qua productie gesteund door Kanye West en DJ Quik. Helpt niet dat Belo een half decennium in de gevangenis heeft gezeten voor een vermeende moordzaak. Als veteranen bijna twintig jaar later, hebben ze de DOD en Twista samen voor een gezamenlijke EP Intrekking voelt als iets dat al lang geleden had moeten gebeuren. Tegen de tijd dat het 25 minuten durende project is afgelopen, is het duidelijk dat de tijd helaas is verstreken.
Gelukkig is de versnelde lyrische bezorging die Twista hielp bij het maken van een standaard bezorging in Hip Hop net zo scherp als altijd. Intrekking titulaire track is een verder bewijs van hoe gemakkelijk hij is geworden met zijn specifieke rijmvaardigheden. Net als een vintage Ferrari kan Twista nog steeds alle cilinders aanzetten en met uiterste nauwkeurigheid stoppen. Helaas klinken Do or Die alsof ze dat niveau van conditionering missen, wat leidt tot enkele huiveringwekkende momenten. Er komen zelfs momenten naar boven bij terugtrekking en het sluiten van M.I.A. waar A.K. en Belo vechten letterlijk onhandig tegen de productie. Er zijn momenten waarop beide entiteiten succesvol samenwerken. Iedereen, inclusief gast P.Flaz, rijmen het hardst op Run Dat. Iedereen rijdt moeiteloos op het ritme zonder zelfs maar een zweet te breken. Jammer genoeg wordt dat niveau van consistentie niet gevonden in de agressievere nummers.
Intrekking bevat twee features van de opkomende R & B-crooner Scotty die misschien (of niet) dient als vervanger van Johnny P, de man die de hook voor Po Pimp leverde, samen met tal van andere tracks voor Do Or Die en Twista. Het eindresultaat is iets dat alleen maar bijdraagt aan de inconsistentie van het project. Aquafina zou veel moeten doen denken aan Twista's klassieker Get It Wet en het vervolg Wetter. Long Way is echter een ramp. Naast Belo's belachelijke gebruik van auto-tune, ruikt de hook naar corniness.
Twista en Do or Die samen hebben voor een album, op papier, was iets dat de nieuwe school van emcees een les of twee had moeten laten zien die hun handtekening bezorgde. De problemen met Intrekking zijn meestal kwesties die betrekking hebben op het behagen van fans op de lange termijn en het aantrekken van mensen die opgesloten zitten door de huidige radiotrends. Jammer dat er een kans is dat beide kanten van de medaille niet tevreden zullen zijn.
