Er was eens in een universum ver, ver weg, waar HipHopDX blogs hosten. Via Meka, Brillyance, Aliya Ewing en anderen kregen lezers ongefilterde meningen over de meest actuele onderwerpen binnen en buiten Hip Hop. Na een paar jaar, een paar herontwerpen en de collectieve visie van drie verschillende hoofdredacteuren, zijn blogs terug. Ja soort van. Sinds onze blogsectie de weg ging van tweerichtingspagers en fysieke mixtapes, hebben Twitter, Instagram en Ustream het tempo van de huidige gebeurtenissen in Hip Hop verder versneld. Rappers beffen 140 karakters per keer met elkaar, hele mixtapes (en het bijbehorende artwork) kunnen via Instagram worden uitgebracht, en soms vereisen deze evenementen een snelle reactie.
Daarom reserveren we deze ruimte voor een wekelijkse reactie op de actualiteit van Hip Hop. Of wat we ook waardig achten. En het gaat om mijzelf, Andre Grant en Ural Garrett. Gezamenlijk dienen we als Functiesstaf van HipHopDX. En deze week hebben we een speciale gast in Wisconsin's eigen en onverschrokken stagiair Cliff Grefe. Afgezien van het aanpakken van verdwaalde onderwerpen, kunnen we artiesten en andere persoonlijkheden in Hip Hop uitnodigen om deel te nemen aan het gesprek. Zonder verder uitstel zijn hier de Stray Shots van deze week.
* Natuurlijk is Tech N9ne de leider, maar deze vijf artiesten hebben naast hun snelvuurcommandant ook zeer, zeer sterke projecten neergezet.
geloof me aan de top het is niet eenzaam
Jay Rock - Volg me naar huis
Oeral: Samen met het toevoegen aan Top Dawg Entertainment's spectaculaire 2011, variërend van Ab-Soul's Mentaliteit op de lange termijn en natuurlijk die van Kendrick Lamar Sectie 80 , Jay Rocks co-release debuut met Strange Music staat als een van de meest unieke van het label. Volg me naar huis was een rechttoe rechtaan West Coast-album dat meer in lijn lag met gangsta-rap van een entiteit die meer bekend staat als buiten de traditionele Hip Hop-begrippen. Sterker nog, sommigen zouden dat album het meest commercieel benaderbare in die tijd kunnen noemen buiten dat van Tech N9ne Alle zesen en zeven (letterlijk een maand eerder uitgebracht). Het kan geen kwaad dat Jay Rock op dat moment enkele van de beste verhalen uit het bendeleven kon spugen en erin slaagde een gelikte productie te bemachtigen, samen met behoorlijk spraakmakende gastfuncties. Zelfs Tech N9ne en Krizz Kaliko slagen erin om op Kill Or Be Killed te verschijnen zonder onhandig te klinken. Het is best interessant dat TDE het ooit moeilijk had om een plaat van Jay Rock in de schappen te krijgen door hun deal met Warner Brothers Records. Strange Music speelde halverwege een label dat binnenkort naar Dr. Dre's Aftermath-imprint bij Interscope zou komen met Volg me naar huis .
Rittz - Het leven en de tijden van Jonny Valiant
Oeral: Velen vingen wind van Rittz op Yelawolf's Trunk Muziek banger Box Chevy. Degenen die de Slumericaanse rapper volgen, begrijpen hoe ongelooflijk zijn debuut-mixtape uit 2011 dope Witte Jezus was. Terwijl hij het momentum voortzette, landde hij uiteindelijk op Yela's Radioactief project. Verheffen van onder de schaduw van Catfish Billy, Strange Music riep en hij paste als een handschoen. Het leven en de tijden van Jonny Valiant slaagde erin om boven zijn laatste project uit te stijgen en een van de meest onderschatte albums van 2013 te worden. Natuurlijk kwamen de verdomd bijna vereiste Tech- en Krizz-functies naar voren, maar er waren ook een paar aangename verrassingen die het verschil maakten. De eerste was de regelrechte sensualiteit van Sober met Suga Free en het introspectieve Wastin Time met Big K.R.I.T. Maar nogmaals, het zuidelijke snelvuur-jargon duikt nog steeds op For Real en biografisch My Interview. Buiten! Mayday!, Strange Music heeft nooit een echte zuidelijke vertegenwoordiging gehad en Rittz vulde die leegte met ratelende knallers die door zouden gaan naar zijn follow-up in 2014 Bijna niets .
savannah schoonheid school agent uit
Brotha Lynch Hung - Diner en een film
Andre: In de game sinds het begin van de jaren 90, staat de emcee bekend als Brotha Lynch Hung vrijgelaten Diner en een film als zijn Strange Music-debuut in 2010, en het hielp bij het plaatsen van een interpunctie op het vreemde in Vreemde muziek . Het begin van een kannibalistische trilogie, Diner en een film zag de horrorcore-presentator bondig de ins-en-outs onthullen van het doorsnijden van moorddadige neigingen terwijl ze kinderen opvoeden en een worstelende rapcarrière probeerden. De metaforen en flow zijn koud, ondanks het warme bloed dat door zijn liedjes stroomt, en de Sacramento-presentator is misschien wel een van de meest onderschatte emcees ooit. Hoewel gewelddadige lyrische inhoud in de jaren 90 voor de meeste artiesten een gegeven was, werd Lynch door de meeste fans gemeden en was hij mogelijk het slachtoffer van zijn eigen wonderbaarlijke vaardigheid. Misschien was zijn vermogen om echte interne conflicten over te brengen terwijl hij levendig raasde over het uiteenvallen en eten van andere mensen, te veel om te verdragen. Toch is dit album een hoogtepunt in zijn lange, kronkelige carrière, en Strange is zijn neigingen tot seriemoordenaars blijven waarderen, terwijl hij zijn weigering om zijn geluid of songteksten voor zo ongeveer alles in gevaar te brengen omarmt.
Krizz Kaliko - Kickin ’& Screamin '
Anderen: De rechterhand van Tecca Nina, Krizz Kaliko, bracht de hitte mee Schoppen en schreeuwen , een aanval van 19 nummers op de rapzintuigen. Zeven sneden door 17 van die 19 nummers, waardoor een soundscape ontstond die perfect was voor de emcee. Het album bevatte geweldige functies van Tech zelf, Twista, T-Pain en anderen, wat bijdroeg aan het succes dat het label in de loop der jaren begon te behalen. Het juweeltje was misschien wel Spazz, een andere Michael Seven Summers-productie met de robuuste vaardigheden van de Strange Music-presentator: meerlettergrepige rijmpjes, een spitfire-stroom en een aanstekelijke, energieke haak. Dan is er Dancin ’With Myself, waar hij critici liet weten dat ze er echt niet toe deden. Voor Strange Music-artiesten is dat waarschijnlijk juist. De loyaliteit en intensiteit van hem en hun fans zorgen er bijna altijd voor dat gewillige oren wachten om te horen wat Krizz en de rest van het Strange-team te zeggen hebben.
! Mayday! - Breng me naar je leider
Oeral: Voordat Strange Music, het in Miami gevestigde collectief! Mayday! waren redelijk goed op zichzelf lokaal. Op weg naar het label dat Tech hielp bouwen, zouden ze een album uitbrengen dat Travis zelf de beste releases in de geschiedenis van het label zou noemen. Breng me naar je leider . Een reden zou kunnen zijn hoe vrij het chaotische album aanvoelt. Tot zover er ideeën zijn die puur krankzinnig zijn, waaronder Due In June en June, een nummer dat verhalend is geplaatst vanuit het perspectief van een ongeboren foetus. Dan zijn er de meer sociaal bewuste momenten zoals Everything's Everything die Top 40-catchiness perfect combineren met revolutionaire ideeën. Sindsdien is de groep afgevallen Gelovigen en ! MursDay! met Murs, maar beide hebben de indruk achtergelaten van Breng me naar je leider .
hoeveel krijg gemaakt in chelsea betaald?
(Eervolle vermelding) Kutt Calhoun - Raw en Un-Kutt
Klif: Raw en Un-Kutt was vuil. Records als Get Kutt hadden dat smerige bounce-geluid. Andere gewrichten, zoals Only You, gebruikten elementen van die stijl, terwijl ze het voor de dames vertraagden. Je had nooit gedacht dat Kutt zulke platen kon of zou maken, maar hij handhaafde de stijl en legde er wat funk op om het glad te strijken. Calling My Name was ook anders en was een ander voorbeeld van het aanpassingsvermogen van de kunstenaar. Het Midwesten heeft een divers muzikaal smaakpalet. Het zal op elk moment een veelvoud aan verschillende regionale geluiden hebben. Dat vreemde geluid is er een van. Gekenmerkt door wilde stromen en vocabulaires en grizzly melodieën over springerige, uptempo beats, heeft Kansas City gewacht om te blazen. Kutt Calhoun bezat dat Strange Music-geluid. Bij Strange was hij een van hun meest deskundige verhalenvertellers, en net als veel andere Strange Music-artiesten had Kutta een breed scala aan vocale verbuigingen, waardoor zijn woorden meer gemoedelijk werden. Tech en co. hebben hun selectie nu uitgebreid tot ver buiten Missouri, maar ze verloren een soldaat met Kutt.
Andre Grant is een in New York geboren L.A.-transplantatie die heeft bijgedragen aan een paar verschillende eigendommen op internet en is nu de functie-editor voor HipHopDX. Hij probeert ook tot het uiterste te leven en er veel van te houden. Volg hem op Twitter @drejones .
Ural Garrett is een in Los Angeles gevestigde journalist en de Senior Features Writer van HipHopDX. Als hij geen muziek, videogames, films en de gemeenschap in het algemeen behandelt, is hij in de keuken aan het bakken zoals Anita. Volg hem op Twitter @Uralg .
Cliff Grefe is de redactiestagiair uit Madison, WI. De Midwest-plug heeft in vele vormen gewerkt in en rond Hip Hop-muziek en is naar LA gekomen om nog een stap verder te gaan bij HipHopDX. Korenvelden tot oceanen. Volg hem op Twitter @BuienRadarNL
