Er zijn maar weinig rappers die zowel de dood als Brotha Lynch Hung verkopen. The Sacramento Emcee is een van de peetvaders van het vaak verguisde Horrorcore-genre en zijn tweede album uit 1995 Seizoen van Da Siccness staat als een van de beste volledige lengtes die ooit in de scene is geproduceerd. Na onlangs getekend te hebben bij Strange Music, het indie-powerhouse van Tech N9ne, stelt Lynch zichzelf voor aan een nieuwe generatie horror-rapfans met Diner en een film . Dit wordt zijn eerste echte album in bijna zeven jaar en het eerste in een geplande trilogie.
Ondanks een duidelijke neiging tot het doden van baby's en kannibalisme en dergelijke, komt de echte Lynch over als bijzonder zachtaardig en nuchter. (Bijna alarmerend dus. Het zijn altijd de stille ...) Hij ging onlangs met HipHopDX zitten over het nieuwe album, zijn aspiraties voor scenarioschrijven en zijn liefde voor Avril Lavigne.
HipHopDX: Hoe ben je in het hiphop-gedoe terechtgekomen?
Brotha Lynch Hung: New York. Ik doe het al sinds ik 13 was. Ik heb geluisterd naar de Rakims, de Kurtis Blows, LL Cool Js, Run DMC's en Ijs t zelfs. Ik deed het voor de lol, niet eens wetende dat iemand uit Sacramento zelfs maar iets zou doen. Alles wat we hadden was Club Noveau, als je je ze kunt herinneren. Dus ik deed het vooral voor de lol en uiteindelijk had ik geluk met mensen die mijn spullen ophaalden.
DX: Hoe ben je overgestapt naar het opgroeien op de Rakims en zij om veel donkerdere muziek te maken?
Brotha Lynch Hung: Nou, het ging ongeveer als volgt: ik dupliceerde raps van meerdere artiesten, maakte kleine liedjes voordat ik een plaat had om te zien hoe ik zou klinken als ik hun type stijlen zou zeggen. Ik heb ieders stijl meegemaakt. Voer DMC, Rakim, LL. Ik heb al die stijlen geprobeerd om te zien waar ik met de mijne heen wilde. Toen eindelijk, na ongeveer acht jaar, bedacht ik wat ik voor mezelf wilde doen om te proberen iemand uniek te worden, waar ze niet zullen zeggen dat je klinkt als iemand anders. Het gebeurde een beetje voor mij in ’91.
koop jay z 4:44
DX: Hoe waren de dagen die eraan voorafgingen? Ging je veel op? Had je een lokale aanhang?
Brotha Lynch Hung: Ja, ik begon op de middelbare school met optredens tijdens de lunch. Mijn naam verspreidde zich over Sacramento en ze zouden me echt bellen om te zien of ik gratis op andere plaatsen kon optreden om mijn naam daar te krijgen - waar ik aanvankelijk niet in geloofde, maar het heet het betalen van contributie. Dus ik deed die shows en het begon zich over Noord-Californië te verspreiden, en vervolgens naar Seattle en Oregon en L.A. en Arizona en het was gewoon een heel langzaam proces zoals dat.
DX: Waren er andere artiesten in Sacramento waarmee je op dat moment aan het bouwen was?
Brotha Lynch Hung: Ik was eigenlijk een beetje de eerste rapper [in Sacramento]. Ik had echt niemand om op te volgen, ze volgden mij een beetje. Ik heb nogal [opgekeken naar] Jay King [van Timex Social Club / Club Nouveau]. Ik was bij hem thuis geweest en ik was bij Raphael [Saadiq] van Tony geweest! Toni! Het huis van Toné! In Sacarmento en dat was inspirerend. Wetende dat iemand in mijn stad zoiets groots deed.
DX: Wanneer heb je de horrorelementen in beeld gebracht?
Brotha Lynch Hung: Al van kinds af aan hield ik van horrorfilms. Dus veel van mijn dingen zijn theatraal en dat is waar [deze trilogie van] albums zo ongeveer over gaat, het gaat over een seriemoordenaar. En je moet alle drie de albums kopen om zijn leven te achterhalen. Het was gewoon iets waar ik mee bezig was toen ik dertien was en ik reikte terug en pakte dat concept voor dit nieuwe spul.
DX: Heb je ooit mensen uitgeschakeld door in die richting te gaan?
Brotha Lynch Hung: Het controversiële Baby Killa-ding dat ik deed, zette veel mensen af. Het heeft zelfs Snoop [Dogg] uitgeschakeld. Hij was alsof ik van al je spullen hou, man, maar die babymoord moet gaan. Maar wat veel mensen niet wisten, is dat ik eigenlijk een vriendin had die een abortus moest ondergaan en dat is alles waar ik het over had. Maar de fans brachten het naar een heel ander ding en ik moet toegeven dat ik daar een beetje doorheen rolde.
tory lanez ik vertelde je recensie
DX: Dus hoe ben je in contact gekomen met Strange Music?
Brotha Lynch Hung: Zoals vier en een half jaar geleden ging ik naar buiten Tech N9ne ‘S Altijd klaar release party en ik had alle dingen gezien die Strange [Music] voor hem deed. Ze probeerden me toen echt te contracteren, maar ik was net begonnen met mijn Madesicc-label en ik wilde het op die manier proberen. Vier jaar later werd Dave Weiner, met wie ik getekend was [toen ik] was bij Priority Records in mijn gloriejaren, Vice President voor Strange Music en ik denk dat zijn eerste missie was om mij te komen halen. Dus hij belde me op een dag en zei: laten we dit doen. En ik had zoiets van laten we dit doen. Omdat hij in mijn gloriejaren degene was die me echt betaald kreeg. Dus ik vertrouwde hem. Ik kende [Strange Music CEO] Travis O'Guin en Tech N9ne niet echt te veel, behalve de shows die ik en Tech samen hadden gedaan, dus toen Dave kwam, werd het een beetje gestold.
DX: Ik begrijp niet hoe goed dat label wordt beheerd, ze lijken enorme zaken te doen.
Brotha Lynch Hung: Man, en het is driemaal beter als je het ervaart. Ik heb nog nooit iemand gehad in mijn hele carrière, behalve misschien dat ik op Priority Records ben met Ice Cube en zo, alles doen wat ze zeggen dat ze gaan doen. Het is gek. Ik heb sinds 2003 geen album meer uitgebracht, dus ik heb deze shit gemist.
DX: Hebben ze een nieuw publiek aangetrokken dat anders niet naar je muziek had gekeken?
Brotha Lynch Hung: Ja, de Juggalos! Totdat ik tekende bij Strange Music, wist ik nooit wat een Juggalo was en ze bestaan al zo lang als ik. En ik vroeg me altijd af wat die verf op het gezicht met Tech N9ne was, maar hij greep die Juggalo's en ze hielden van de dood van hem. En ik hoop hem langs die lijn te volgen, omdat ze hun cultus hebben. Ik hou van mensen die een cultstatus hebben. En de Juggalos die het serieus nemen, bestaan al zo lang. Ik vind het geweldig, iedereen die zo'n sekte heeft en zo bouwt, je kunt er niets slechts over zeggen. Hopelijk kan ik bij hen komen als ze me in hun gezin kunnen opnemen. Ik bedoel, ik ben misschien niet zo exotisch met de verf op het gezicht, maar in mijn gedachten ben ik waarschijnlijk een Juggalo.
DX: Het is gek hoe er in de jaren negentig zoveel zakken van dat soort donkere hiphop opduiken in het hele land, onafhankelijk van elkaar.
Brotha Lynch Hung: Ja, dat is echt. Maar ik ben blij. Ons vaartuig zou verloren gaan als niet veel mensen het zouden doen.
DX: Dat is wat me opviel aan het Juggalo-ding, Insane Clown Posse lijkt terug te reiken en fans kennis te laten maken met de artiesten die hen hebben beïnvloed. Ik zag dat ze mensen als Scarface en Awesome Dre naar hun festivals brachten.
Brotha Lynch Hung: En ja, ik kan zien waarom. Ik bedoel in de Geto Boys-dagen, Scarface had een liedje waarin hij seks had met een vrouw en zij reed hem en ze kreeg haar hoofd voor het raam terwijl ze seks hadden. Dat soort dingen trokken me naar hen toe en ik kon zien waarom de Juggalo's terug zouden reiken en iemand zoals hij zouden grijpen. Of Bushwick Bill of Andre Nickatina of wie dan ook.
DX: Waarom denk je dat hiphop van dat soort dingen is afgeweken, althans op mainstream-niveau?
Brotha Lynch Hung: Als je mijn allround [mening] over hiphop wilt, denk ik dat er de metro voor nodig is om het terug te brengen. Wat moeilijk wordt als de underground het terugbrengt, is dat we niet zoveel publiciteit krijgen. Maar het zal terug moeten gaan naar rechte teksten en concepten en creativiteit om dit te laten duren. Omdat de mainstream Rap een beetje in Pop verandert en dat is niet waar Rap vandaan komt. En het zouden allemaal wegen moeten zijn, begrijp me niet verkeerd. Het zou mainstream moeten zijn. Maar ik denk dat de underground ook wat publiciteit moet krijgen. We moeten het gewoon terugbrengen naar de teksten. Er zijn ook veel rappers die zich hetzelfde voelen als ik, dus hopelijk komt daar iets goeds uit voort.
DX: Zijn er opkomende artiesten waar je de laatste tijd naar hebt geluisterd?
Brotha Lynch Hung: Oef, dat is een moeilijke. Ik zit nog steeds vast aan Eminem. Maar hij doet natuurlijk mijn vak. En uiteraard sta ik open voor andere genres voor zover Pop en zo, maar ik ben meer op de Eminem-weg. En op dit moment, om eerlijk te zijn, ben ik op Avril Lavigne en Rihanna geweest. Ik hou van Avril, ze is mijn meisje, ze wordt mijn toekomstige vrouw. Gewoon creatieve mensen, Lady Gaga. Ik hou van creatieve shit en Lady Gaga tilt het naar een hoger niveau en dat is wat we nodig hebben met muziek, punt uit.
dagen van de nieuwe dagen van de nieuwe cadeautjes boomkleuren
DX: Heb je die nieuwe video van Lady Gaga en Beyonce naar Telephone gezien?
Brotha Lynch Hung: Yessir, ik zag het gisteren. Ze raken mijn filmtype aan, maar ik vond het geweldig. Ik moet opschieten en mijn spullen eruit halen. Als ik zo'n concept heb en ze zich omdraaien en het doen, voor zover ik de video laat lijken op een film en zo, denk ik dat ik op de goede weg ben.
DX: Dus vertel me over Diner en een film .
Brotha Lynch Hung: Het is beslist anders. Ik weet niet of je rookt of zo, maar als je rookt en probeert in het verhaal te komen, dan zul je begrijpen wat er gebeurt met mijn volgende twee albums - Coathanger Strangler en Mannibal-spreker . Deze drie albums zijn met elkaar verbonden en we zullen ze later als drie-pack uitbrengen, zodat je de hele film kunt hebben. Het gaat over een seriemoordenaar, een gewone man die overdag in een seriemoordenaar verandert als reactie op alle slechte dingen in zijn leven. Mensen zullen het niet helemaal begrijpen van dit eerste album, maar als ze het doorhebben, zullen ze ze alle drie kopen. Het is hoofdstuk één van de drie.
DX: Wat is uw relatie met X-Raided nu? Heb je nog steeds contact met hem?
Brotha Lynch Hung: Eigenlijk was ik een paar maanden geleden aan de telefoon met X-Raided en ik geloof dat hij een album heeft [ Blokkeer zaken ] morgen laten vallen. Ik had op dat album moeten komen, maar hij is waar hij is en het is niet de bedoeling dat hij [albums uit de gevangenis vrijgeeft], denk ik, dus het is moeilijk om contact met hem te houden. Maar daarvoor had ik hem al vier of vijf jaar niet meer gesproken. Hij is nog steeds zwaar in zijn muziek en hij heeft er spijt van dat hij ervoor heeft gekozen om die zaak voor iemand anders aan te nemen. Naar mijn mening zou hij eruit moeten komen. Hij zou echt, eerlijk gezegd, eruit moeten komen. Maar hij vecht er de hele dag tegen. Dus onze relatie is wat het is. We houden contact met elkaar wanneer we kunnen en hopelijk zullen we ook in de toekomst contact houden. We hadden het erover om samen nog een album te maken, maar het ziet er niet naar uit dat het gaat gebeuren. Hij heeft over vier jaar voorwaardelijke vrijlating, dus als hij een tussenstop kan bereiken, denk ik dat we iets kunnen doen. Ik geloof dat muziek voor altijd is. Ik wil niet dat hij eruit komt te denken: Oh, ik ben te oud. Dus hopelijk gaat het gebeuren.
beste r&b-nummers van dit moment
DX: Dus je denkt dat je dit nog vele jaren zult doen?
Brotha Lynch Hung: Nou, nu wel. Van 2004 tot ongeveer 2007 dacht ik aan [met pensioen gaan]. Omdat ik een tweede carrière heb waar ik in wil proberen te komen, heb ik nu vier scenario's die ik aan het schrijven ben. Ik wil dat het ding zijn voor de tweede helft van mijn leven. Maar ik denk dat ik nog 10 jaar heb, tekstueel. Ik wist alleen niet of ik een goede deal zou krijgen totdat ik tekende bij Strange. En nu heb ik het opgevoerd.
DX: Kun je de scenario's een beetje bespreken?
Brotha Lynch Hung: Ik heb een scenario genaamd De schrijver , [die] gaat over een vader die films schrijft, en hij schrijft een film over zijn zoon die een seriemoordenaar is en [in het echte leven] dat zijn zoon uiteindelijk een seriemoordenaar wordt. Ik heb er [ook] een gebeld Seizoen van de ziekte , het gaat over mijn leven en carrière. En wat ik in die film wil overbrengen, is - doe niet wat ik deed. Ik heb veel slechte fouten gemaakt in mijn carrière. Ik nam onbetrouwbare mensen aan en ik hield niet bij wat ik had moeten bijhouden. Dus het maakte mijn carrière moeilijker. En er waren grote labels die me wilden hebben en als ik mezelf uit de buurt van Black Market Records had kunnen houden, had ik waarschijnlijk een grote deal kunnen krijgen voordat ik zwaar in de horror terechtkwam. Priority, zelfs toen ze in hun hoogtijdagen waren, probeerden me weg te halen van Black Market.
DX: Denk je echter dat dat op de lange termijn beter zou zijn geweest? Zoveel artiesten uit die tijd hebben de neiging om te klagen over hoe de labels de dingen aanpakken.
Brotha Lynch Hung: Het hangt er van af. Ik kan niet zeggen wat geld betreft, maar ik had mijn vak behouden. En of de majoor van plan was [geld] in mij te steken of niet, kan ik niet zeggen. Maar ik kan dit zeggen, omdat ik bij Strange Music ben, beperken ze me niet en zijn ze de nummer één indie sinds vorig jaar. En ze zijn een goed geoliede machine. Dus ik denk dat ik me nu in een betere positie bevind.
