Gepubliceerd op: 18 april 2016, 15:18 uur door Aaron McKrell 4.2 van de 5
  • 4,57 Gemeenschapsbeoordeling
  • 37 Heeft het album beoordeeld
  • 28 Gaf het een 5/5
Cast uw beoordeling 86

Royce 5’9 is de afgelopen vijf jaar bezig geweest als de helft van het explosieve duo PRhyme en een kwart van de supergroep Slaughterhouse. Maar tot nu toe had hij sinds 2011 geen soloalbum meer uitgebracht Succes is zeker . Nou, het wachten is voorbij, en het is tijd om de Lagen om te zien wat het waard is.



Na eerder te hebben verklaard dat dit album de eerste laag is van vele die dit jaar zullen worden onthuld, vindt de thematische aard zelf dat Royce zijn complexiteit als man en artiest onthult. Hij duikt in biechtstoelen over de soulvolle opener Tabernakel, waarin hij de belangrijkste dag van zijn leven beschrijft: zodra ik in het ziekenhuis ben, vertellen ze me dat mijn oma het niet heeft gehaald / Ze is net overleden Ik voel me hulpeloos, het doet pijn ik / Aan de andere kant is mijn zoontje gezond in de kinderkamer.



Zijn grootste troef is zijn vermogen om verschillende hoeden zo authentiek te stylen. Er zijn maar weinig rappers die overtuigend klinken, rug aan rug spuwend, Je dochter is geen erfgename Ik hoop dat er voor haar gezorgd is / Wat nog belangrijker is, ik hoop dat dit pistool in je gezicht niet in je mond terechtkomt Ik zal je laten proeven van de terreur op Pray. Hij neemt de tijd om te Shine, terwijl hij ons herinnert aan zijn integriteit: ik laat de lijkschouwer liever mijn lichaam omlijnen met krijt / Dan laat de fans me de klok rond bestellen en me in bulk kopen. Elders breekt hij een record voor het aantal keren dat de uitdrukking 'sell dope' wordt gebruikt in een nummer wanneer hij over een drugsdealer met tunnelvisie rapt, je raadt het al, Dope! De Real Ryan Montgomery toont zich ook persoonlijk tegen systemisch racisme en mentale slavernij aan Amerika, en laat het publiek weten dat hij zichzelf niet aan de verwachtingen zal vernederen. Elk nummer is niet alleen met elkaar verbonden door Royce's stoïcisme, maar ook door het gevoel van urgentie dat hij in de muziek inbrengt.






Het kan geen kwaad dat de man nog steeds een lyrisch monster is. Hij propt nog steeds zoveel mogelijk rijmpjes in een enkele maat: we proberen in actie te komen met deze gemiddelde, slappe weerloze rappers, hij rijmt op Wait. Hij blijft de hele show de ster van de show, zelfs als Pusha T en Rick Ross meedoen aan het titelnummer.

DJ Premier zit deze uit, maar Nickel wendt zich tot verschillende oude en Slaughterhouse-producenten om hem te steunen (een dozijn verschillende beatsmiths om precies te zijn). Het aanbod is gevuld met een rijke productie, dikke drums, pianotoetsen en soulvolle kreten, die een sfeer bieden die net zo ingewikkeld is als de lyrische inhoud. Of het nu de spirituele Tabernakel van SJ1 en J. Rhodes is, Jake One's triomfantelijke Wait of Nottz 'griezelige Shine, bijna elke tel is audio-tiramisu die het verhaal versterkt. De heer Porter heeft vijf nummers voor het project gemaakt, met name het onheilspellende Pray. Elders is Hard een juweeltje van een beat die wordt verspild door een overwinningsronde die te lang duurt om op gang te komen en een paar minuten te laat eindigt.



Voor een album met zoveel heavy hitters, Lagen gaat uit met een blindganger, bespaart zijn grootste teleurstelling, weg voor het einde. In het nummer zelf rapt Royce verstrooid over een onopvallende soul-sample tot een fade-out, en dan sterft de beat zelf gewoon…. Royce verklaarde expliciet op Shine dat hij hier niet wegging zonder een klassieker. Hoe dan ook, klassieke albums, d.w.z. Klaar om te sterven , hebben bepalende eindes. Bovendien zullen sketches altijd een onderdeel zijn van de goodiebag van rappers, en deze resultaten zijn gemengd. Aan de positieve kant is Shine (Skit) een passende opmaat naar Shine, en Hello toont geweldige vocalen met dank aan Melanie Rutherford. Helaas is de humor van de Stinkin ’Lincoln zijn welkom na een paar keer luisteren op Lincoln (Skit) en opnieuw op Dope! De ho-hum, cat-daddy-monoloog is de eerste keer humoristisch, maar had uiteindelijk in de studiosessie moeten worden bewaard.

Gelukkig wordt Royce's zesde als geheel niet bepaald door dit einde. Lagen is een album met een enorme diepgang en vaardigheid, en werpt een licht op Royce 5’9 als veelzijdige artiest.