3.1 van de 5- 4.33 Gemeenschapsbeoordeling
- 3 Heeft het album beoordeeld
- twee Gaf het een 5/5
De oorspronkelijke zuidelijke vertegenwoordiger van G-Unit, Young Buck, is het afgelopen decennium het meest actieve van het oorspronkelijke viertal geweest en bracht (onder andere) zijn 10 reeksen mixtapes uit. Zijn recente achtste inzending in de serie 10 stekkers is een merkwaardige mix van uitstekende productie, consistentie, maar - uiteindelijk - vergeetbare muziek.
tyler de maker twitter cyberpesten
Een van de belangrijkste elementen die de hele eenheid bij het begin zo aantrekkelijk maakten, was hun authenticiteit. 50 Cent at negen geweerschoten zoals Scooby-snacks, Tony Yayo deed tijd in de doos, en Buck zelf werd bijna gedood tijdens een gewelddadige, drugsgerelateerde huisinvasie in 2000. Het horen van verhalen over het straatleven van hen (gezamenlijk) voelde ... goed. Nu, 15 jaar verwijderd van het mega-sterrendom, voelen dezelfde oude verhalen over het straatleven in de hogere regionen oud, ongeacht hoe goed het wordt uitgevoerd.
Het project benadrukt het vermogen van Buck om zich naadloos aan te passen aan de golf van vandaag. Waar 10 Straatgeboden was een verbetering ten opzichte van de middelmatige 10 tenen naar beneden , 10 stekkers is Buck tijdens het buigen een valstrik op één voet aan het surfen. Switch It Up met Boosie Badazz, Double Back met Tray 8 en Too Rich met zijn fluiten (die doet denken aan Future's Mask-Off) zijn allemaal respectvol stevige platen, dankzij Buck's consistentie met de maten.
slapen met sirenes die uit elkaar gaan
Maar er is hier heel weinig in de vorm van innovatieve inhoud. In theorie zou het onderwerp beter verteerbaar overkomen door de overvloed aan andere kunstenaars die half zo oud zijn als hij die zich momenteel op deze weg begeven. Hoewel er zeker enkele OG-woorden van wijsheid in zijn verwerkt, zijn er simpelweg niet genoeg nummers zoals No Direction die echt elke groei als artiest illustreren.
Dat nummer straalt ervaring (en leeftijd) uit, wat bijdraagt aan het feit dat hij een baas is en niet per se een jongeling die achteruit rent.
Blijf hetzelfde als een echte bop, lijkt een eerlijke mantra te zijn voor Buck in 2018 als kunstenaar, ervan uitgaande dat we zijn woorden op het eerste gezicht beschouwen. Hij is met pensioen van de straat, maar is nog steeds - vermoedelijk - nog maar een stap verwijderd van het weggooien en weggooien.
Hoewel de microfoonvaardigheden van Buck zeker aanwezig zijn, is het moeilijk om precies te weten wat het eindspel is en voor wie dit precies is. Skkrt ad-libs, plug talk en vermoeide concepten. Neem bijvoorbeeld de off-kilter Energy. In een wereld van korte aandachtsspanne lijkt het bestaan ervan een vreemde strategie.
Datums van release van hiphopalbums in 2016
In plaats van alleen de mixtape-machine te voeden, moet Buck zich gewoon opnieuw concentreren op wie er in 2018 en daarna als artiest wil zijn.
