3,5 van de 5- 4.14 Gemeenschapsbeoordeling
- 7 Heeft het album beoordeeld
- 4 Gaf het een 5/5
Rich The Kid's De wereld is van jou 2 lijkt maar al te verheugd het Catherine-wiel te breken van de tweedejaars ineenstorting die al sinds mensenheugenis in de muziekwereld wijdverbreid is. De jonge superster geeft er de voorkeur aan gefocust te blijven op datgene waar hij goed in is: rechttoe rechtaan, no-bullshit, genre-tartende hiphop die zich ook aangenaam bewust is van zijn geschiedenis (Rich The Kid promootte de middernacht-release van het album door een songtekst te tweeten. van The Notorious BIG's Juicy) terwijl ze niet in de val lopen van het achtervolgen van macht.
2016 seksliedjes r&b
De inwoner van Queens - wiens muzikale oorsprong is geworteld in de Atlanta-sound, aangezien hij als tiener naar de stad was verhuisd - neemt het beste van beide werelden met zich mee de studio in: de sterke lyriek van de rapscene in New York tegen de keelgeluiden van Dirty South die Atlanta beroemd maakte. En hoewel deze combinatie, in de verkeerde handen, te hard of gewoon, eerlijk gezegd, belachelijk kan klinken, klinkt het succes van Rich The Kid’s Splashin 'single van TWIY2 bewijst dat de jongen zijn methode onder de knie heeft.
Van de albumhoes, tot de eerste single, tot het eerste nummer, we zien dat Rich The Kid in een andere mindset zit dan op zijn debuutalbum. De eerste keer koos hij voor felle kleuren en open luchtruimten, en die beelden in combinatie met de standaard opschepperij van Hip Hop leverden een veelgeprezen album op, mede ondertekend door Kendrick Lamar.
Deze keer kiest hij voor donkerdere beelden - gesloten in ruimtes, monochrome kleuren, een troon bedekt met plastic terwijl hij shiva achter zijn donkere zonnebril zit - en teksten die zijn wat oudere, maar oneindig wijzer, gemoedstoestand verraden. Na alle BS die hij heeft doorgemaakt, heeft hij het recht verdiend om even uit te blazen en na te denken - zowel in het leven als op wax.
Om eerlijk te zijn, het is het goddelijke recht van een kunstenaar om zijn eigen leven te plunderen voor inspiratie. Enkele van de beste muziek - en andere vormen van kunstenaarschap - zijn afkomstig van onrustige zielen in giftige omstandigheden.
Neem bijvoorbeeld Racks Out, het veertiende nummer op het album, waar hij rapt, ik heb een cheque te besteden / Ain't gotta flex, I win / Ik zei de Maybach a Benz / You cappin ', die racks zijn in / Fuck een hand-out, ik was trappin '' tot de lichten uit / De juiste route, nu ben ik rijk, ik bracht het ijs tevoorschijn.
de beste hiphopnummers van 2016
Op het eerste gezicht is dit rijm de standaard fuck bitches, krijg geld trope van Hip Hop. Wie is er beter dan Rich The Kid om over dat soort dingen te praten, gezien de zijne vrouw / ex-vrouw drama en zijn volgende baby mama / wannabe baby mama drama ?
In één adem maakt Rich The Kid duidelijk dat hij niet probeert een rapper te zijn alleen maar om een rapper te zijn, en hij geeft ook geen geld uit alleen omdat hij het te besteden heeft. Dit is een man die hard heeft gewerkt voor zijn succes, en hij hoeft niet al die extra shit te doen om de wereld te laten zien dat hij talent heeft. Hij gaat niet alles uit de kast over het krijgen van geldclaims, die kunnen wankelen op de afgrond van een parodie in de verkeerde handen.
Vanwege dat punt / contrapunt is Racks Out een van de opvallende nummers van het album.
Een andere winnaar is Like Mike, een nummer waar Rich psychotisch wordt op bars alsof ik ze rekken blaas als ik pissig ben / Trek de Wraith eruit, laat de bovenkant eraf / Jij niggas is zachter dan katoen / Back-up omdat mijn diamanten zijn boksen / Rich Forever gaat nu naar de cheddar / ik heb een Maybach voor me gekocht om rond te rijden / ik ben aan het buigen, ze trekken de camera's eruit / ze vragen me: 'Waar gaat het allemaal over?'
weergaven van de verkoop van 6 albums
Die tekst, alleen, maakt van een speciale gastster A Boogie With A Hoodie's callback of turn een nigga hele afro naar een mohawk, ayy / En ik verdien gek geld, geen leugen / In het grote lichaam, maar het is snel zoals de go- kart, ayy / Ze zijn zo boos als ik stop / Zet je vriendin achterin de tourbus ayy / Ik heb nu geen tijd voor een schoffel / Steek mijn lul in haar amandel, laat haar overgeven klinken overbodig.
Op een paar gebieden is het album echter niet geweldig (meestal op het gebied van productiewaarden en speciale gaststerren; Big Sean's luie zestien bars garandeert dat Two Cups in de prullenbak ligt waar het thuishoort), en bereikt niet helemaal moderne klassieke status.
Toch heeft Rich The Kid goed werk verricht met zijn tweede album, en hij heeft met succes de weg geëffend voor een carrière die lang, vruchtbaar en uiteindelijk gerespecteerd kan worden.
Hij zal echter moeten stoppen met het achtervolgen van spoken om de moderne klassieke status te bereiken.
