2,8 uit 5- 3,00 Gemeenschapsbeoordeling
- 5 Heeft het album beoordeeld
- 1 Gaf het een 5/5
In 2014 vertelde DJ Mustard (nu gewoon door zijn rap-ontsmettende naam Mustard) ons dat hij er de komende 10 zomers zou zijn. Maar zodra 2015 rolde, was de beatsmith in Los Angeles nergens te bekennen.
Zijn impact op het geluid, de vorm en de bounce van moderne rap, met name tussen 2011 en 2014, was goed gedocumenteerd en hij verdiende ongetwijfeld een van de beste producer-runs van de jaren 2010. Maar dat neemt niet weg dat slechts 12 maanden nadat hij de clubs domineerde, zijn hits volledig uit de rotatie waren verdwenen.
Een paar lauwe singles en een weggelaten voorvoegsel later, is Mustard terug op de beat (hoe!) Met zijn junioralbum Perfecte tien .
Het getal 10 lijkt groot te zijn met Mosterd. Hij beloofde ons in 2014 voor 10 zomers aan hits en beweert nu dat zijn 10-track album zou moeten winnen door een onberispelijke overwinning. Aan de andere kant, Mustard heeft wel wat nodig clublied-invloed teruggewonnen met de eerste single van het album Puur water.
De ravotten met Migos zijn erin geslaagd om zich een weg te banen naar de AirPods en feestafspeellijsten van zowel tieners als vallenzetters. Mosterd zette geleidelijk zijn kenmerkende zachte gezangen en klappen op ijs en ondergedompeld in enkele schurende hoorns uit het Crunk-tijdperk en de drie amigo's legden hun kenmerkende rijmende onstuimigheid neer. Vanaf dat moment vertroebelen de aanbevolen gasten en de formule-liedjes het album echter tot een melasse-tempo.
Ondanks dat A $ AP Rocky, A $ AP Ferg, YG en Tyga verzen en refreinen aan On GOD uitdelen, valt het teleurstellend vlak in zowel de beat als de maten. Hetzelfde sluimerfeest is van toepassing op Baguettes in the Face met NAV, A Boogie Wit Da Hoodie en Playboi Carti, die heel goed gemaakt hadden kunnen zijn in een algoritmelab voor streamingdiensten. De enige tracks met op zijn minst een kleine variatie in uitvoering en kwaliteit zijn Ballin ’van Roddy Rich (die hij had moeten bewaren voor zijn eigen album) en de R&B cut Surface met Ella Mai en Ty Dolla $ ign.
Het titulaire album van Nipsey Hussle is een goed voorteken - en niet alleen omdat het postume Nipsey is. De sterke semi-gesproken woordverzen van Nip zijn prachtig verweven door zachte Spaanse gitaarriffs. Levenslessen worden links en rechts voorgeschoteld terwijl Nipsey The Great edelstenen blijft laten vallen zoals Neuken waar je hoeren zijn of waar je rollen zijn / Waar je ruggengraat, n * gga, waar je code op ?.
Afgezien van dat kleine handjevol downloadbare nummers, Perfecte tien is gewoon saai. Het doel van een Mustard-album met 10 nummers is om informele luisteraars van mainstreamhits en genrefans enkele opvallende verzen te bieden - dit album voldoet aan geen van beide categorieën. Het klinkt duidelijk dat Mustard geluk had met Pure Water aan het einde van het jaar en vervolgens de behoefte voelde om snel nog negen nummers samen te voegen voordat de zomer voorbijging.
Het enige dat op dat moment overbleef, was om er een generieke titel op te tikken, een cliché-babyfoto te pakken voor de hoes en voila: een volledig Mosterd-album in slechts enkele maanden.
