3,8 van de 5- 4,00 Gemeenschapsbeoordeling
- 1 Heeft het album beoordeeld
- 0 Gaf het een 5/5
Na eerdere persoonlijke (en juridische) meningsverschillen opzij te hebben gezet, hebben Birdman en Juvenile hun verzoening gecementeerd met een gezamenlijke LP van 12 nummers, Gewoon een andere Gangsta . Op de leeftijd van respectievelijk 50 en 44 jaar probeert het project niet in te passen, maar - in veel opzichten - veel van de sfeer en chemie weer op te wekken die fans van OG Cash Money zo aantrekkelijk vonden in de jaren 90.
Vanaf het moment dat je op play drukt op het titelnummer, worden voorbeelden van Too $ hort’s Dope Fiend Beat , mijdt deze LP de energie van de oude man.
Hoewel er een groot aantal coproducenten waren, werd het geluid van het project aangevoerd door de in-house Cash Money-producer DRoc, die het project een stijlvolle, eigentijdse uitstraling geeft terwijl het de huidige commerciële golven omzeilt. Geen geforceerde trap-tracks hier; van de uptempo flip van de O'Jay's Darlin ’Darlin’ Baby op de energieke Brak naar de elektrische gitaren op Back Then, de kwaliteitsfactor is duidelijk.
Hoewel een paar van de nummers meer leveren wat je misschien al had verwacht - namelijk Filthy Money en One Two die behoorlijk wegwerpbaar aanvoelen - zijn er nummers die een links veld knallen. Vanavond met zijn versnelde Betty Wright-sample, de twinkelende toetsen en gitaarriffs op Newly Exposed zie Baby en Juve met (grotendeels) op vrouwen gerichte maten, met een belachelijke herhalingswaarde.
battle of the bands 2016 atlanta
De LP zit boordevol bars over rijkdom - uiteraard - maar ook over dit opdoemende gevoel van energie die je eraan herinnert; Het is gemakkelijk om je de herinneringen aan de gesprekken voor te stellen die ze hadden voordat ze weer in het hokje kwamen terwijl je naar Back Then strompelde. Dit wordt echter nooit overweldigend, waardoor het smakelijk wordt voor jongere luisteraars die misschien niet bekend zijn met hun geschiedenis (en hier niet zijn voor geschiedenislessen).
Het meest bevredigende aan dit project is dat geen van beide artiesten een beat heeft verloren. Het is geen herhaling, maar ook niet echt een evolutie. Het voelt eerder als business as usual, met een onmiskenbare chemie die nooit vervaagde - zelfs toen Birdman's twijfelachtige zakelijke praktijken ze 18 jaar geleden oorspronkelijk uit elkaar zagen gaan. Hoewel het verre van een 4:44 niveau van OG-introspectie, Gewoon een andere Gangsta is een must-listen voor fans van de iconische opdruk.
