2,7 van de 5- 5,00 Gemeenschapsbeoordeling
- 1 Heeft het album beoordeeld
- 1 Gaf het een 5/5
Vier jaar geleden werd de Atlanta-rapper Bankroll Fresh buiten Street Execs Studios neergeschoten en later dood verklaard op weg naar het ziekenhuis. De klim naar roem van de 28-jarige was voortijdig beëindigd. Na het achterlaten van een handvol mixtape-releases en het verzamelen van medetekens en knikken van rappers zoals Drake, Earl Sweatshirt en zijn goede vriend 2 Chainz, stopte zijn opkomst tot roem, vermoedelijk met achterlating van een partij onafgemaakte muziek en een golf van overstuur van de fans die hem nomineerden als de volgende superster van Atlanta.
Helaas is het echter duidelijk dat Fresh niet veel heeft achtergelaten in zijn canon. Oorspronkelijk gepland voor 2017, In de bank die we vertrouwen arriveert drie jaar te laat en komt in plaats daarvan uit op de vierde verjaardag van de rapper, 4 maart 2020. Gefascineerd door een vlakke productie en een gebrek aan opvallende bezuinigingen, is het duidelijk dat deze postume debuut-LP veel van de energie en verbeeldingskracht mist. dat maakte Fresh aanvankelijk een rapper om naar te kijken.
Duidelijk ontbreekt in In de bank die we vertrouwen zijn de interessante zakken die Fresh definieerden door zijn muziek, zoals in nummers zoals ESPN , Liep naar binnen of 36 . Er zijn geen agressief opschepperige jack-hammering-stromen, geen minimale of uitgeklede beats, geen rare stotterverzen. Als Bankroll Fresh on In de bank die we vertrouwen is om zijn echte debuutstudio-album te worden, maken we kennis met weer een Atlanta-rapper die verdronken is in de inspiratiebron van de stad, zich vermengt met tijdgenoten in plaats van een aparte stem te vinden die hij de zijne noemt.
Dat wil niet zeggen dat er op zijn minst een paar interessante nummers op dit album staan. Mind, Body & Soul samplet Goblin's Suspiria-thema en brengt een mystiek trap-grind-anthem tevoorschijn, terwijl Fresh zijn weg naar succes vertelt door middel van synths en een weefstroom. Hij beschrijft het titelnummer in het tweede couplet van het nummer, waarbij hij op charismatische wijze maten laat vallen met een cadans die lijkt op zijn vriend 2 Chainz, die op de een of andere manier niet op het album verschijnt. Extra ziet Fresh zijn innerlijke Gucci Mane-invloed kanaliseren voor het druktelied van een trapper, hoewel door de lens van een ietwat gedateerde hook en instrumentaal.
Maar er zijn meer missers dan hits, zo lijkt het, nu het op de kofferbak kloppende Quarter Million een albumtrend begint van zeer korte en neutrale hooks die niet hoeven te worden herhaald. The Street Money Boochie-assisted Loyalty Is Real is zowel vervelend als niet gaar, omdat de zang van Fresh klinkt alsof hij het nummer aanvankelijk in zijn keuken of badkamer aan het werk was. De met piano beladen Million Up haalt zijn opwinding uit Fresh's aanval van adlibs, voordat Boosie Badazz de microfoon neemt voor een agressief, maar kort couplet (wil je echt je borst in je rug, je hoofd in je schoot? Je kunt het krijgen. ). Confessions, dat het album afsluit met rapper Ques, ziet Fresh stamelen over zijn verzen door mompelende strofen die veel te lang meanderen. Elke dag maak ik uitstapjes naar de bank, hij rapt op het eerste couplet van het nummer. Cheque aanbetaling, veel van dit afval deponeren, het zijn veel jaren twintig, ik noem dat rotzooi, want die shit is echt niks, ik deponeer het gewoon in en dan heb ik iets te besteden.
lijst met hiphopalbums uit 2012
Het is moeilijk te zeggen of Bankroll Fresh überhaupt een echt studioalbum moest uitbrengen, laat staan een na zijn dood, gezien de virale aantrekkingskracht van de rapper en zijn constant ontwikkelende stijl. Wat echter zeker is, is dat In de bank die we vertrouwen presenteert een versie van Fresh die niets doet om zijn nalatenschap te projecteren.
Zijn beste momenten leven al op internet, permanent geëtst met WorldStarHipHop-watermerken, en paradeert met zijn Atlanta-team achter hem.
