Gepubliceerd op: 15 november 2016, 11:34 uur door Alex Bell 4,0 uit 5
  • 2,50 Gemeenschapsbeoordeling
  • twee Heeft het album beoordeeld
  • 0 Gaf het een 5/5
Cast uw beoordeling 8

In een interview in maart 2015 met nu zakenpartner MTV, de mooie muthafucka en duizendpoot A $ AP Rocky liet het netwerk weten dat wij, de hiphopgemeenschap, hem niet konden beschrijven. Vraag je af Wat is muziek uit New York nu? Hoe klinkt het ?, beweerde hij op talloze Hip Hop-broeinesten. Hij claimde de wereld. Dezelfde jiggy Harlem-kat die op een of andere spacey-shit het toneel opdreef, herinnerde ons eraan dat hij (en zijn jongens om op te starten) wilde kaarten waren. Soms raadselachtig, hanteert de menigte een eclectisch creatief kompas dat hen naar het hokje, op landingsbanen en over zilveren schermen wijst. En temidden van de rouw om een ​​meesterbrein, heeft Rocky het schip rechtgezet en comfortabel de huidige koningen van Harlem World in kaart gebracht door wateren die dieper dan ooit tevoren.



Voorgesteld door wijlen Yamborghini en geërfd door Rocky, Cosy Tapes Vol. 1: Vrienden streeft ernaar om een ​​gevoel van hyperrealiteit te creëren voor luisteraars, door zijn bruisende gastheer van gastspots te verdelen over sketches en sonische paletten die hun respectievelijke stijlen en texturen accentueren. En hoewel Rocky nog steeds het onmiskenbare middelpunt van de aandacht is (hij verschijnt op acht van de 12 nummers van het project), zorgen zijn aanwezigheid, veelzijdigheid en overweldigende kameraadschap met zijn tegenhangers voor naadloze overgangen van de ene stem naar de andere. In plaats van te kiezen voor zijn eigen isolatie in de schijnwerpers, toont Flacko's geef-en-ga-mentaliteit op tracks als Crazy Brazy en Way Hii authentieke schakeringen van gemeenschap, vooral op de laatste, waar hij en Wiz bars samenvoegen die hun bedwelmde achtervolging van de andere geslacht.



Dat gevoel van roekeloze broederschap doordrenkt zichzelf gedurende het hele project, maar Rocky’s rol als de stoned achterbankbestuurder op circuits is een ervaring van korte duur. Een nummer verwijderd uit de nostalgie van Nasty's World uit de jaren 90 van A $ AP Nast, roept Jodeye ons op om te herinneren wie echt het sap van het Harlem World-anthem Money Man heeft, leedvermaak ik zweer dat mijn shooters mijn junioren zijn, en later zelfs vertel ik Golf Wang-god Tyler, De Schepper om zijn stroom op te voeren op Plu20 Nash's ruime telefoongesprekken. Voor een kunstenaar die zich effectief in een ontluikende comfortzone vestigde A.L.L.A. Het lijkt erop dat Rocky zelf onder druk is gezet om terug te keren naar verheven, swag-rap-grondbeginselen van dit project, waarbij hij experimenten uit de hot box gooide in ruil voor een hoop opzichtige, hyperactieve reeksen bars die zich uitstrekken en vaak van de ene regel naar de andere overlopen.






Zelfs door de geordende, strategische manifestatie van Harlem's culturele epicentrum op de tape, verspreidt de hoofdman van A $ AP minder succesvol de inspanningen van de menigte buiten hun geografische locatie, in een poging, maar enigszins tot stilstand, om geluiden voort te brengen en te ondersteunen rond die van andere regio's. Bezuinigingen als Bachelor en Runner lijken minder geschikt voor dit album dan voor projecten die zijn gemaakt door hun ATLien-medewerkers. Invoer van Yachty, Offset, Lil Uzi Vert en militaire snotaap MadeInTYO vestigen en verstevigen plichtsgetrouw het geroezemoes rond de huidige heropleving van Atlanta, maar ze markeren ook een tijdelijke verschuiving van de focus weg van Rocky en zijn bemanning. En hoewel deze nummers gloeiende toeschrijvingen zijn aan Rotsy's relevantie en kameleonische vaardigheden, lijkt zijn stijl veel geschikter voor bezuinigingen zoals de Willie Hutch-sampling Put That On My Set, met grime-tycoon Skepta, of de opvallende track London Town van het project.

Het verlies van spiritueel leider A $ AP Yams omhult Cosy Tapes Vol. 1: Vrienden , zo erg zelfs dat de gevallen kameraad van de maffia op de albumhoezen te zien is. Eens het genie, logistiek generaal voor de hele bemanning, doordringt Yamborghini's postume aanwezigheid dit project, waarbij de tape precies doet wat Yams zou willen - voor elk lid van de bemanning om zichzelf en hun talenten behaaglijk te laten gelden in hun juiste banen. Knus geeft veel meer prioriteit aan de gaven van zijn ster dan aan die van de andere handlanger van de maffia, maar zijn plan blijkt uiteindelijk triomfantelijk. Met meer verantwoordelijkheid en creatieve controle dan ooit tevoren, beheert Rocky luisteraars en vermaakt hij luisteraars, oefent zelfanalyse uit en implementeert het gebruik van het jonge talent buiten de onmiddellijke codering van de maffia. In die zin zijn bijdragen van mensen als Ferg, Nast, Ant en Twelvyy enigszins gedevalueerd, maar ze zijn noodzakelijke ondersteuning voor een project dat een bewijs is van Rocky's huidige heerschappij als smaakmakende leider.