Gepubliceerd op: 2 juli 2015, 05:30 uur door Marcus Dowling 3,5 van de 5
  • 1,61 Gemeenschapsbeoordeling
  • 64 Heeft het album beoordeeld
  • 8 Gaf het een 5/5
Cast uw beoordeling 64

Dromen die meer waard zijn dan geld begint met Hip Hop's meest gedurfde sample van het jaar in Mozarts Requiem in D. Het verschijnt dan weer nadat Meeks stem door de stilte schalt alsof hij van achter een dik rood en gouden gordijn komt. Er is hier een arrogantie, acceptabel maar pretentieus, die de Maybach Music Group verpersoonlijkt. Ze zijn geobsedeerd door de oudheid, door weelde, door koninklijkheid. En soms is het op dit veertien nummers tellende album genieten van Meek Mill's vreugde opwindend. Echter, voor wat dit album op tafel brengt in termen van bravoure en uitstekende productie, schiet het tekort in het centrum: bij Meek Mill zelf. Een opwindend, maar onevenwichtig aanbod, het biedt een glimp van een kunstenaar die langzaam zijn vak verbetert, met mogelijk het beste dat nog moet komen.



De beste single van dit album is Check, waarop intrigerend genoeg alleen Meek Mill zelf is die schreeuwt over hoeveel hij graag geld uitgeeft in nachtclubs in plaats van een productie van Metro Boomin en Southside. Uitermate geschikt om op zondagavond 50 flessen te laten knallen bij LIV in Miami, dat is de laatste keer dat we de molen echt krijgen waar veel van zijn diehard fans van zijn gaan genieten. In plaats daarvan draait Meek op zijn tweede studioalbum om te laten zien hoeveel hij blijkbaar heeft ontwikkeld als artiest in de afgelopen drie jaar.



De beste verbeteringen van Meek worden hier in de schijnwerpers gezet als een verhaal over bekende stijlfiguren uit het halcyon-tijdperk van de rap van de jaren 90 en het begin van de jaren 2000. De aan de OVO gelieerde producer Boi-1da maakt een wervelende valstrik voor Ambitionz, maar dat weerhoudt Meek er niet van te besluiten dat dit de beste tijd is om zijn liefde voor Tupac uit te leven terwijl hij Ambitionz az a ridah on the hook schreeuwt. Ook de eenmalige Timbaland-understudy Danja graaft in de throwback-machine en creëert Stand Up, een nummer dat sterk lijkt op Mobb Deep het thema van Giorgio Moroder aan de film Scarface samplen voor hun duet uit 1999 met Nas It’s Mine. Gooi in Bangladesh en produceer Classic, met Swizz Beatz die Meek Mill's flow aanspoort, en de Diddy assisteerde Cold Hearted en je hebt een stap in een introspectieve richting voor Meek.






leef snel sterf wanneer $uicideboy$

De moderne tijd is hier ook en toont een van de belangrijkste tekortkomingen van het album. Een groot deel van dit album wordt besteed aan gastoptredens om Meek Mill naar een hoger niveau van bekendheid als artiest te tillen. Helaas lijken artiesten als Drake, Future, The Weeknd, Nicki Minaj en Rick Ross Meek auditief te overstemmen, waardoor het geluid van het album verandert van zijn openlijke afhankelijkheid van grootsheid naar het geluid dat het beste bij de functie past. Wanneer ze op een baan naast de stoere prater / schreeuwer Mill worden geplaatst, prikkelt de finesse van hun bezorging terwijl Mill's aanwezigheid afneemt.



Het beste voorbeeld van Meek Mill die tekortschiet, is op R.I.C.O., een nummer met Swizz Beatz en Vinylz achter de planken voor een pittig en excentrieke trap-anthem. Drake is hier te zien en zegt minder dan één maat in de baan en zegt dat het meisje van je dromen waarschijnlijk geen uitdaging is. Dat niveau van opzichtigheid is niet helemaal het domein van Meek Mill, en wanneer het op het album verschijnt, steekt het eruit als een schokkende en opwindende pijnlijke duim, Mill kan zijn unieke gebruik van overmoed niet evenaren.

Het idee om de zoute stroom van Meek te mengen met de karamelzoete stemmen van zowel The Weeknd als Nicki Minaj is geweldig in theorie, maar schiet tekort omdat Meek niet noodzakelijkerwijs het ontwikkelde en behendige woordspel heeft van bijvoorbeeld: Blauwdruk -era Jay Z moest halverwege zijn amigo's ontmoeten. Op Bad For You, mede-aanvoerder van Nicki Minaj, slaat de productie van Ben Billion $ een hoge noot als Nicki koestert. Surfbort, surfbort in een duidelijk eerbetoon aan Jay Z's Grammy-bekroonde duet met zijn vrouw Beyonce op Drunk in Love.

Meek Mill is 12 jaar in zijn rapcarrière, heeft hitsingles gehad met veel van zijn albummedewerkers en is een artiest wiens tweede poging hem niet naar het volgende niveau tilt. Op dit album overtreft hij niet consequent de verwachtingen. Wanneer DWMTM geweldig is, het is vanwege de prachtige productie of vanwege de prestaties van een speelfilmartiest vaker dan wanneer Meek de leiding neemt. Dromen die meer waard zijn dan geld is een lichte mislukking voor Meek Mill, maar er is genoeg dat we denken dat hij uiteindelijk in zijn muziek het hoogtepunt kan bereiken dat hij in zijn persoonlijke leven heeft bereikt.