4,0 uit 5- 4.67 Gemeenschapsbeoordeling
- 209 Heeft het album beoordeeld
- 172 Gaf het een 5/5
Ik heb 23 jaar op deze aarde doorgebracht, op zoek naar antwoorden, 'tot ik op een dag besefte dat ik mijn eigen, Kendrick Lamar zegt op zijn nieuwe album, Sectie.80 . De inwoner van Compton, Californië, levert een van de scherpste, soepelste albums van het jaar af - een bewijs van een goed gemaakte rijmstijl, solide productie en geïnspireerde lyrische zwaarden. Zijn zoektocht naar antwoorden bracht hem schijnbaar ertoe om veel meer te vinden.
Vanaf het inleidende nummer Fuck Your Ethnicity laat Lamar een intrigerend perspectief zien. Op het met piano beladen intro toont hij een besef van scheidingslijnen die vervaagd moeten worden voor eenheid in de wereld. Dit bewustzijn omvat ook een begrip van huiselijk geweld zoals gehoord op de sombere No Make-Up (Her Vice). Een andere kant hiervan wordt getoond met Lamars krachtige pen op het krachtige Keisha’s Song (Her Pain), waar hij een doordringende reis beschrijft die een jonge vrouw aflegt nadat ze als kind seksueel werd misbruikt. En ja hoor, zie geen cent van vuile dollars / Geef het gewoon allemaal aan haar ‘papa’, maar ze kent haar vader niet, hij rijmt over het beklijvende spoor. Het is dit soort vertelling dat Lamar onderscheidt door de diepgang die past bij de behendigheid van zijn toespraak.
Terwijl hij een talent toont om de mensen om hem heen te observeren, bewijst hij dat hij ook in een spiegel kan rijmen. Om dit te laten zien, de RZA-geassisteerde, keiharde Ronald Regan Era 
spreekt over de omgeving die de kleine Lamar zag toen hij opgroeide. Poe Man's Dream (His Vice) toont dit ook aan. Ik wilde de penitentiaire weg na elementair zien / Vond het cool om de rechter in het gezicht te kijken toen hij me veroordeelde / Omdat mijn ooms geïnstitutionaliseerd waren / Mijn intuïtie had gezegd dat ik geschikt was voor familiebanden ... Hemel of hel, basis het is allemaal op mijn instinct / Mijn handen vuil, je maakt je zorgen over modder in je gootsteen. Later vindt Ab-Souls Outro dat hij spreekt over deze generatie en zijn doelen over stellaire jazzy instrumentatie na rijmpjes van Ab-Soul. Ik ben niet van buiten naar binnen kijkend. Ik ben niet van binnen naar buiten kijkend, zegt hij. Ik ben in het dode centrum en kijk rond. Hiermee laat hij ook zien dat hij naar binnen kan kijken.
Er zijn kleine oneffenheden tijdens de reis Sectie.80. Hatelijk Chant, Rigamortus en Blow My High lijken allemaal niet op hun plaats op het album. De nummers zijn niet per se verschrikkelijk, maar worden naast de rest van de uitstekende nummers op dit album geplaatst; deze vallen op door de verkeerde redenen. Toch wegen de pluspunten hier zwaarder dan de minpunten. Luister naar de hoorns op Hol ’Up of de pianotoetsen op No Make-Up (Her Vice) en klachten worden gedempt of gedempt.
Jullie noemen het allemaal hiphop, hij stroomt. Ik noem het Hypnotiseren. Misschien is het dan gepast dat hij een album uitbrengt dat zal helpen bij het definiëren van het hiphopverhaal voor 2011. Deze 23-jarige was misschien op zoek naar antwoorden, maar die reis stelde hem in staat om een van de meest opmerkelijke albums van dit jaar te vinden met Sectie.80 .
