3,5 van de 5- 4.16 Gemeenschapsbeoordeling
- Vier vijf Heeft het album beoordeeld
- 28 Gaf het een 5/5
Een decennium is een eeuwigheid in Rap-jaren, en die waarheid gaat niet verloren Jeezy . Tegenwoordig rapt hij over misdaden waarvoor de verjaringstermijn al lang verstreken zou zijn met een hernieuwd gevoel van doel, alsof hij met een zelfvoldane gevoel van voldoening nadenkt over alles wat hij heeft overleefd. Het is niet dat hij zijn naderende ondergang voorziet; hij hoort gewoon het gemopper van degenen die zijn overlijdensbericht schrijven, terwijl de scène die hij heeft helpen opbouwen snel om hem heen verandert. Er is een subtiel zelfbewustzijn bij alles wat hij nu doet - proberen zijn nalatenschap bij YG te behouden, de noodlottige ondertekening van Freddie Gibbs, merkbaar bewuster en introspectiever worden, enz. - en het is voor iedereen duidelijk dat hij dat niet doet. heb het cachet dat hij ooit had. Maar de voortdurend verschuivende releasedata en interne onrust binnen zijn CTE-imprint hebben hem nog niet impotent gemaakt. Jeezy is meer dan ooit afgestemd op zijn vak; wij, de fans, zijn gewoon veranderd.
Met Seen It All: The Autobiography , de zevende LP van Rap's vooraanstaande coke-hustler-gedraaide-rapper, beschrijft Jeezy zijn klim tussen de twee punten met de scherpte van een veel wijzer man, en doet dat met enkele van zijn scherpste geschriften. Hij schrijft zijn eigen memoires alsof hij misschien geen nieuwe kans krijgt, en dat doet hij met een verbluffende opmerkzaamheid. Jeezy is lang genoeg het gezicht van Trap geweest om niet langer jong te zijn, dus naïviteit speelt geen rol in de manier waarop hij zijn eigen carrièreboog beoordeelt. Op No Tears rapt hij, ik denk dat dit is hoe het voelt als je royalty bent, Holmes / En je wordt wakker en de loyaliteit is weg, en het voelt bijna alsof hij zijn relatie met zowel Def Jam als het subgenre dat heeft hem schijnbaar de rug toegekeerd. In dat opzicht, Alles gezien is een trotse herdenkingsmunt gemaakt om ons te herinneren aan Jeezy's plaats in het Trap-pantheon, en hoewel de output nogal ongelijk wordt in spurts, voelt het als een eerlijke, autobiografische hervertelling van de overlevering van Snowman.
Concepten worden al snel muf in muziek, maar door Alles gezien Jeezy ondermijnt het verslaan van het spreekwoordelijke dode paard door zijn vakmanschap naar nieuwe, hyperreflecterende hoogten te duwen. De songwriting is deze keer veel persoonlijker en het geeft nieuw leven aan ideeën die Jeezy in de loop der jaren droog heeft gedragen, ideeën die zijn geëvolueerd tot Trap-tropen.
nieuwe rap- en r&b-nummers 2016
Ik kom uit een kleine kap, maar ik had grote dromen / Mijn oom Robert leerde me hoe ik de grote balk moest gebruiken / Dat was vlak voordat hij zijn levenslange gevangenisstraf kreeg / Zei doe wat je moet, stop er gewoon je leven in, hij rapt op het sobere, hoornachtige How I Did It (Perfection), en het is dat soort blik in het verleden dat een luisteraar helpt om de fundamentele criminele psychologie te begrijpen. Over Win Is A Win spuugt hij, ik hoop dat mijn woorden je inspireren, spraken als een echte leider / De eerste die toegeeft dat het leven meer dan tweezitters is. Hij is deze keer wat bedachtzamer, en hij moet alles krijgen wat hij heeft gezien.
Seen It All: The Autobiography wordt soms verward. Er is geen plaats voor de Heilige Geest op deze plaat, Enough is gewoon cheesy met gespannen pogingen om te croonen, en het wordt nog moeilijker op de deluxe editie. Maar zelfs met zijn soms twijfelachtige beslissingen, snijdt het door de rommel met doordringende momenten van schittering. De LP heeft standaard Trap-anthems zoals 1/4 Block en What You Say, die beide teruggaan naar de klassieke Jeezy van weleer, maar het vindt ook dat Jeezy buiten zijn element stapt voor de groovy, door Akon geassisteerde Been Getting Money en straatreünie Beez Zoals Lil Boosie, die allebei draderige gitaarlikken onder de luidruchtige stem van Jeezy leggen. Die stem zelf is nog steeds voldoende om een kamer leeg te maken; het staat als het middelpunt en zendt dit drugsepos uit.
Op zijn best, Alles gezien is een glimp van hoe Jeezy zijn brood kan verdienen aan de achterkant negen in een druk subgenre waar hij niets meer aan heeft: door de meest huiveringwekkende details van zijn drugshandelverleden te herinneren met een flashback-achtige knapperigheid. In het titelnummer haalt de presentator nostalgische herinneringen op aan coke, wat het hem dwong te verdragen en wat het hem opleverde, waarbij hij een steeds zeldzamer, geweldig couplet van Jay Z kreeg. Me OK is de kenmerkende Jeezy met wiskunde op het gebied van drugs en opzichtigheid. Hoe langer Jeezy blijft hangen, hoe duidelijker het wordt dat voor sommigen hij altijd het archetype van de drugshandelende rapper zal zijn, niet in staat om te evolueren naar iets anders, iets meer. Hij zal altijd voor de straten spreken. Het is gewoon een kwestie van of we nog steeds geïnteresseerd zijn in het ontvangen van zijn bericht.
