3,5 van de 5- 2,20 Gemeenschapsbeoordeling
- 10 Heeft het album beoordeeld
- 3 Gaf het een 5/5
De creativiteit van hiphop is nu afkomstig uit een wereldwijde bron, en voorhoede wordt regelmatig geboren ver buiten de traditionele broeinesten. California's eigen Alchemist en Oh No (de laatste een bloedbroeder van producer extraordinaire Madlib) hebben respectievelijk hun sporen verdiend in Beverly Hills en Oxnard, werkend met legendes die niet beperkt zijn tot Mobb Deep, Nas, DOOM, Curren $ y en Planet Asia. Hoewel het sinds 2010 een nieuwere outfit is, is Gangrene een huisdierenproject geweest waar ze proberen muzikale diamanten te vormen uit ongefilterd gruis. Ze vertegenwoordigen de laatste van een uitstervend ras en hun houding tegen de muur vertoont geen tekenen van afzwakking. Ik walg van jou kan mogelijk worden opgevat als een met minachting gevuld bericht aan de directeuren van radioprogramma's en commerciële belangen als geheel.
Alchemist en Oh No stapten over zonder hun visie in gevaar te brengen, eerder dit jaar sloegen Alchemist en Oh No goud door de gewelddadige fantasy-videogame Grand Theft Auto V op Welkom in Los Santos . Deze perfecte pasvorm was slechts een pitstop, omdat ze zichzelf nog meedogenlozer hebben bewezen Ik walg van jou personificatie van de Als het niet kapot is, repareer het dan niet. Een logisch vervolg op eerdere albums met de titel Goot Water en Wodka en Ayahuasca is het dodelijke duo teruggekeerd voor wat neerkomt op weer een intimiderende dag op kantoor. Samen met een collectief van gebruikelijke medewerkers heeft de groep middelen gebundeld van enkele van de slimste talenten van de underground, waardoor hun synergie sterker dan ooit is op deze zevende release samen.
Gangrene heeft een reputatie opgebouwd als kampioenen van de louche onderbuik van Rap en trekt geen slag in hun missie om te domineren onder leeftijdsgenoten van de indiescene. Bladmuziek is een hoofdknikje dat wordt benadrukt door orgels, een speciaal moment omdat het niet alleen een verfrist klinkende Havoc aan de haak heeft, maar ook een van de eerste postume cameo's van de onlangs vertrokken veteraan Sean Price. Andere gasten zijn onder meer eerstejaars Your Old Droog en nieuwe OG Fashawn op de avant-garde Gluttony en werkpaard Action Bronson op Driving Gloves. De laatste klinkt vers uit een avontuurlijke James Bond-scène, waarbij Alchemist bewijst dat hij met de besten kan praten, terwijl hij opschept dat ik op het punt staat een nummer te spelen met Bono / Pockets-troef alsof ik net de loterij-lotto heb geraakt.
Hoewel het relatief minder productieve Oh No nooit tweede viool speelt of teleurstelt, is Alchemist de ster van de show die de afgelopen jaren onvermoeibaar heeft gerend. Duidelijk inspiratie opdoen van de lyrische reuzen waarmee hij heeft gewerkt, op Flamethrowers Pt. 2 Hij grapt u slim voor de teven, zoals bevroren yoghurt. In staat om hun mannetje te staan met en zonder grotere namen op nummers, The Man With The Horn is een op jazz gebaseerd moment dat grimmige schurken uit het nachtleven weergeeft. Een schril contrast is dat Scrapyards van tempo verandert, aangezien het wordt voorgesteld als een volkslied van een rockstadion. Deze absolute weigering om te spelen volgens de regels van iemand anders is het belangrijkste element voor Gangrene's teamgenoten die elkaar scherp houden zonder het risico te lopen oud te worden.
Gangrene geeft zichzelf een brandmerk en legt de lat elke keer hoger, en richt zich op hun edgy niche zonder tekenen van compromissen. Door vast te houden aan de basisprincipes van goed gemaakte rijmpjes boven agressieve beats, blijven de twee producers hun capaciteiten op de microfoon laten zien en bewijzen. Hoewel hun formule eenvoudig is, doet het paar nauwkeurig afgemeten inspanningen om ervoor te zorgen dat elk nummer trouw blijft aan hun verfijnde essentie. Naarmate hun catalogus groeit, zit Oh No elke keer op de hielen van Alchemist, een studiorat wiens arbeidsethos niet te verslaan is.
