Gepubliceerd op: 20 december 2010, 23:15 uur door Amanda Bassa 2,5 van de 5
  • 2,87 Gemeenschapsbeoordeling
  • 30 Heeft het album beoordeeld
  • elf Gaf het een 5/5
Cast uw beoordeling 78

Diddy is een levenslange abonnee op experimenten. Naamswijzigingen, bands op tv en wat sommigen zouden beweren dat het dé drank van 2010 is: Ciroc-wodka. Terwijl hij bezig was met het uitrollen van nieuwe smaken vuurwater, was hij blijkbaar ook bezig met het maken van een conceptalbum. Laatste trein naar Parijs grijpt Dirty Money en volgt zogenaamd Diddy's alter ego door een langlaufreis naar de euro op zoek naar liefde.




Amazon.com-widgets



wie schreef shout out naar mijn ex

Hoewel liefde het duidelijk dominante thema is in Laatste trein naar Parijs, de hele reis van Londen naar Parijs gaat verloren in vertaling. Dit is slechts een van de weinige verbroken verbindingen die plaagt Laatste trein naar Parijs. Met een conceptalbum dat niet sterk in concept is, helpt het niet dat andere dingen ook niet zo logisch zijn. Neem bijvoorbeeld de door Swizz Beatz geproduceerde Ass On the Floor. Behalve dat Swizz de woorden irritant over de haak herhaalt, heeft de rest van het nummer niets te maken met kontjes op de vloer van clubs krijgen, het is eerder gewoon een nummer over de pijnlijke kant van liefde. Dezelfde verbroken verbinding gebeurt op de door Rick Ross ondersteunde Angels, ook met Notorious B.I.G. Ross is op zijn typische bawse schtick, bars laten vallen zoals The last train to Paris / Wheels zien eruit als een ferris / Juweliers zouden zich moeten schamen / Rick de liniaal, mijn moola produceert de karats / Laten we onze hoofden buigen / Ik gaf je iets om te koesteren . Maar wat heeft dat te maken met een relatie waarin de liefde is verdwenen, of een herrezen Biggie-vers? Het concept van Diddy is niet zo conceptueel correct, en het helpt niet als de elementen die het geheel vormen even verwarrend zijn.






kendrick lamar albumhoes sectie 80

Het is niet verrassend dat de twee belangrijkste singles die al in de hitlijsten zijn gekomen, de hoogtepunten van het album zijn, in de vorm van Hello Good Morning met T.I. en niet meer van je houden met Drake. T.I. schittert op de eerste terwijl Diddy zijn beste couplet op het hele album neerzet, en Dirty Money en Drake stelen de show op de laatste single. In feite dragen de vrouwelijke vocalisten van Dirty Money (Dawn Richard en Kalenna Harper) het gewicht op de meeste van Laatste trein naar Parijs . Gelukkig zijn de verzen van Diddy schaars en geven ze de dames de tijd om te schitteren. Hun vocalen zijn sterk en passen goed bij de al even sterke en creatief edgy productie-inspanningen van producers zoals Danja, Polow da Don, Mario Winans en meer.

Het slecht uitgevoerde concept en de ondermaatse lyrische uitvoering van Diddy gaan echter niet omhoog Laatste trein naar Parijs voorbij middelmatige status. Bars zoals: leven we voor niets? / Leven we in pijn? / Meisje, onthoud mijn naam / En wat er ook overblijft / Laten we, nadat we over wit zand lopen, in stijl reizen / Ik wil je gewoon gelukkig zien en lachen / Ik kan je leven veranderen in één vlucht, laten we vanavond vertrekken, kom op ... zoals blijkt uit I Hate That You Love Me verre van indrukwekkend, vooral wanneer andere kenmerken van het project (zoals Usher, Lil Wayne , en Chris Brown) komen erdoor en doen geweldig werk. Over het algemeen voelt het zo aan Laatste trein naar Parijs wordt een album dat meer is afgestemd op de popscene dan op het hiphoppubliek.