3,5 van de 5- 1,00 Gemeenschapsbeoordeling
- twee Heeft het album beoordeeld
- 0 Gaf het een 5/5
Niet Sinds Envelop
Rijmpjes ' Een golf van activiteit in 2004 hebben we gezien hoe een kunstenaar dit maakte
veel bewegingen in zo'n korte tijd als Lil Wayne . Na de release van Tha Carter , Lil Wayne
begon zijn eigen crew Jong geld ,
en vervolgens op te veel mixtapes en albums verschenen om te tellen,
inclusief iedereen van Voordat naar Chris Brown naar OutKast naar Cam'ron naar DJ Khaled (en dat is gewoon niet zo goed
van mijn hoofd). Hij overtrof de platina-verkoop van Tha Carter met vorig jaar Tha
Carter II , een album dat de zuidelijke legitimiteit verder heeft helpen vestigen in
termen van lyriek, terwijl ze de hele tijd reppen voor de omstreden orkaan Katrina
slachtoffers in zijn thuisstaat Louisiana.
Dan was / is er de vete met ghostwriting Gille The Kid , een hoop verbanningen van lokale locaties en zelfs
geruchten over romantiek tussen hij en de Birdman,
Dhr .
Dus het was met voorzichtig optimisme dat ik begon Zo vader, zo zoon . Als je het gehoord hebt Carter II , dan kwam je een Lil Wayne dat was alles over het onderscheiden van de
legioenen van andere zuidelijke rappers ter plaatse terwijl ze tegelijkertijd probeerden
verheffen de status van zijn genre tot buiten de huidige trendy club dance-move tracks
het verzadigen van radiogolven van kust tot kust.
Zo vader, zo zoon heeft geen van beide
die heroïsche kwaliteiten. Hoewel hij als tweede op het album wordt gefactureerd, is hij dat duidelijk
de uitgelichte persona, die vrijwel elk nummer domineert met talent, charisma
en grapjes die je zeker zullen vermaken. Ik vond het verfrissend om te horen Weezy terugkeer naar de jeugdige,
ongeremde improvisatiestijl van rijmen. Zijn flow op dit album is ergens
tussen freestyle en prefab, wat het een ongepolijst gevoel geeft. Dit is een
heel goed. Lil Wayne is op zijn
raspend als hij klinkt alsof hij afgeleid is in het hokje, bijna alsof hij dat niet doet
moet echt zo hard proberen. Hij blinkt uit door zichzelf niet al te serieus te nemen.
De focus is er echter nog steeds en hij ploetert in de inhoud die hem heeft gemaakt
naar Cash Money Millionaire op sporen
zoals Get That Money and Over Here Hustlin ’.
Er zijn tracks die je niet zult missen; namelijk 1st Key en het titelnummer.
Het eerste omdat het dom is en het laatste omdat het ook een beetje leent
zwaar van de rijmboeken van andere rapper: Verjaardagen
waren de ergste dagen / nu drinken we Louie als we dorst hebben . En beide zijn
misschien een beetje te autobiografisch, met Weezy opleggen aan de ik-mijn-hele-leven-aan-de- Stunna misschien een beetje te dik. Don't Die is op levensondersteuning:
op zijn best somber, in het slechtste geval verward. Wayne vermeldt
zijn recente verbanning uit de hotspot van South-Beach Natte Willies in de haak, maar ik weet nog steeds niet wat Baby heeft het over ... meestal Phantoms , Maserati's , G-4's en
dergelijke. Ain’t Worried Bout Shit had de titel Ain’t Talking Bout moeten krijgen
Shit, of in ieder geval Ain't Stressing Bout Shit (sinds dat is wat Wayne
eigenlijk zegt in de haak). Evenzo recyclet Out the Pound verschillende beproefde
en waar Contant geld cliches: diamant
achterin, glans in de zomer, 20 inch velgen… enz. Oh, en leer zo zacht
is een slaapliedje.
Army Gunz lijkt er meer op: echte gangstaretoriek ondersteund door een klassieke lijn
van Carter's doorbraak hit Go
DJ: Nu weet je dat ik het speel als een professional
in het spel - met een lus om te dienen als een onheilspellende haak. Het meest opvallend Wanye toont zijn ongelooflijke
veelzijdigheid door drie keer van rijmschema te wisselen. Gelukkig zijn er bars
op tracks als Scott Storch's U
Ain't Know welke weliswaar zinloos, maar toch hilarisch zijn. Wayne gaat door
nieuwe manieren vinden om ons oude dingen te vertellen: Niggas
vraag me af waarom ik benadruk / dat ik de beste ben / want zelfs wiebelende hoofden zeggen ja
/ zet het op de motorkap / ik ben dood in Hollywood / ik ben al goed / ik ben aan het werk
links van mij / een jungle om mijn pols / een circus in mijn nek / vergeet de baby niet
hoewel / vergeet de F niet .
Weet wat ik doe'-functies Rick Ross
en T-Pain zijn doen Akon ding, het nummer opwindend met
een haak die top 40 radio schreeuwt. Baby
flips vogels, Ross opschept over Miami- niets nieuws hier. Wayne ‘S vers ook, is zo-zo, maar echte fans
zal waarderen hoe hij omgaat met geruchten van eerder dit jaar over de zijne
echte leeftijd.
Dit album bevat Lil Wayne aan het doen
zijn ding over stellaire beats met dank aan T-Mix
die het grootste deel van de productie heeft bijgedragen. Hoewel soms de productie
heeft de neiging om samen te smelten (Get That Money en No More klinken als het exacte
hetzelfde liedje!) Birdman en Weezy verdienen krediet voor het niet gaan
snap-music route, die zelfs niet-zuidelijke artiesten tegenwoordig doen.
In plaats daarvan houden ze het contant door vast te houden aan dreunende 808 beats en furieus
hi-hats. High en Cali Dro zijn de eerbetoon van het album aan marihuana, met Cali
Dro is de meest energieke, hoewel niet noodzakelijk de superieure van de twee.
Over All That beschikt over New Yorker Dik
Joe , die zelf geen onbekende is in rap in zuidelijke stijl. De vier minuten en
baan van tweeëndertig seconden wankelt zich een weg naar de finish, waardoor ik dat ook doe
vraag me af waarom deze de cut heeft gemaakt ... vooral gezien de recente negativiteit
uitgedrukt door Joey Crack betreffende Wayne's betrokkenheid bij zijn eigen album,
ook dit najaar.
Geloof het of niet, maar dat is de eerste single Stuntin ’Like My Daddy van het album
belichaamt het beste en slechtste van de Baby/
Lil Wayne samenwerking. Baby zeker
maakt geen indruk, maar nogmaals, hij is er nooit van beschuldigd een dope emcee te zijn.
In plaats daarvan voegt hij de vaderlijke swag toe die deze cd nodig heeft en niet veroorzaakt Lil Wayne om een beat te missen. Zoals veel van
de schijf, de beat is pure lava, die Wayne
moeiteloze ritten op zijn eigen yoom-on-that-Yamaha-gotta-love-it-manier. Zoals veel van
Wayne ‘S muziek de inhoud is een beetje
transparant, zij het vermakelijk. En zoals veel van dit album, Wayne
maakt volkomen duidelijk dat de Birdman
is in feite zijn vader, in alle betekenissen van het woord. Zonder commentaar te geven op de
geruchten en controverses over de exacte aard van hun relatie, I.
zal zeggen dat hun beslissing om hun volledige partnerschap uit te zenden alleen kan
voeden de speculaties van degenen die wijzen op homoseksualiteit binnen de Contant geld kamp.
Geruchten terzijde, Zo vader, zo zoon
is een solide, creatief album waarop Lil
Wayne en De Birdman waarheen
anderen hebben gefaald - door een heel album met duo's te maken.
