3,5 van de 5- 4.17 Gemeenschapsbeoordeling
- 6 Heeft het album beoordeeld
- 4 Gaf het een 5/5
Bilal heeft naam gemaakt als partner van veel van de populaire rap-acts van vandaag. Naast twee plekken op Kendrick Lamar ’s Om een vlinder te pimpen heeft de soulzangeres ook samengewerkt met Common, Lupe fiasco en The Roots, onder anderen. Dit telt niet eens zijn albums die aan beide kanten van het industriespectrum zijn uitgebracht. Zijn debuut uit 2001 1e geboren als tweede kwam voort uit zijn opgebouwde relatie met Dr. Dre, iets dat vermoedelijk een rol speelde in toekomstig werk met K.Dot. Bijna tien jaar later laat hij het ongelooflijk onderschatte vallen Airtight’s Revenge onafhankelijk en de follow-up in 2013 Een surrealistische liefde . Juist die lange levensduur en het grote werk boden Bilal de gelegenheid om de wereld te laten zien wat hij in zijn eigen tijd kan doen.
In een ander leven , zijn vijfde studio-LP, blijft de voormalige soulquarian overal zachtaardig; blij en verdrietig op verschillende momenten. Het album is geclassificeerd als neo-soul, maar Bilal verschuift moeiteloos van genres. Hij overstijgt traditionele muzikale definities met zijn tone of voice en overlevering. Producer Adrian Younge verdient lof voor zijn rol bij het doorbreken van deze barrières met de productie. Bilal valt echter vooral op door zijn stembereik en scherp muzikaal oor.
Bilal is een muzikale kameleon. Hij bootst Prince (Pleasure Tory) en Jimmy Cliff (Love Child) even effectief na. Daarom brengt hij dienovereenkomstig verschillende vibes tot stand. Pleasure Toy is bijvoorbeeld tastbaar multidimensionaal. De productie is een swingjazz- en R & B-fusie, waardoor artiesten Big K.R.I.T. vermogen om de toonladders te laten doorslaan met zijn couplet, waardoor er uiteindelijk geen muzikale steen onbeproefd blijft. Er gebeurt veel, maar het werkt allemaal samenhangend. En, terwijl K.R.I.T. houdt zijn eigen rappen, net als K. Dot on Money Over Power, beknopt en zonder de schijnwerpers te stelen.
Aan de productiekant heeft Younge zijn eigen ontzagwekkende momenten. Het album dichterbij, Bury Me Next to You, is aanstekelijk ontspannen en downtempo terwijl Bilal een off-key stroom van bewustzijn zingt: Als stralende ogen liefde / En gebroken harten botsten / Als as in de lucht / En verwrongen in formaties zijn verloren / In de melancholische klanken van eeuwige harmonie. Deze teksten zijn niet bepaald de meest diepgaande, maar in combinatie met de juiste productie is de combinatie auditief aangenaam. Vaker wel dan niet, blijkt de combinatie van Bilal en Younge effectief te zijn.
Deze momenten van gedeelde grootsheid zijn echter niet bepaald constant, aangezien de afwijkingen van beide artiesten af en toe kostbaar blijken te zijn. I Really Don’t Care is niet het meest innemende nummer op het album, het mist zowel blijvende kracht als herspeelwaarde met zijn luchtige beat en ongemotiveerde teksten. Evenzo is Lunatic een abrupte, uptempo verandering van tempo, en hoewel pakkend, lijkt het een beetje overweldigend in het grote schema van het album. In elk van deze gevallen zijn zowel de conservatieve als de experimentele benadering niet waterdicht.
Al met al, In een ander leven is een gemakkelijke, efficiënte luisterervaring, die tegemoet komt aan alle facetten van Bilals muzikale identiteit. Positieven wegen zwaarder dan de negatieven, en Younge verdient rekwisieten voor zijn strakke, scherpe productie overal. De momenten van ware schoonheid zijn lukraak, maar de overkoepelende eenvoud van het album maakt het een welkome afwisseling voor fans van de meeste muziekgenres.
