Enkele jaren geleden pochte Hip Hop-dichter-laureaat KRS-One hoe hij verschillende diss-tracks had vergrendeld en geladen voor elke rapper die zelfs de schijnwerpers overschaduwde. Dat wil niet zeggen dat hij wrijving had met zijn jongere tijdgenoten. Hij was gewoon bereid zijn mannetje te staan, mocht er iets loskomen en hem dwingen zijn nalatenschap te beschermen wanneer de tijd minder vergevingsgezind en vergeetachtiger zou kunnen zijn.
De preventieve tactiek bleek waarschijnlijk nuttig te zijn toen hij het opnam tegen een onwaarschijnlijke vijand in ... Nelly . Logica zou rapfans ertoe brengen te geloven dat er een meningsverschil zou ontstaan tussen de T’cha en een artiest die in zijn baan opereerde als een Talib Kweli of Pharoahe Monch in tegenstelling tot een poppresentatie als de Country grammatica maker, maar een ruzie over de titel van # 1 bracht hen tot lyrische slagen. Nu zou diezelfde logica iemand ook verleiden om het huis op KRS te wedden om Nelly verbaal te verminken tot het punt dat hij zich terugtrok in een slecht verlichte kamer en huilde in de weerspiegeling van zijn diamanten plaquettes, om nooit meer de kostbare Real Hip Hop-cultuur te bezoedelen. Dus om plaats te maken voor meer echte schoolrecords om non-stop airplay op commerciële radio te krijgen, Grammy's en andere gerelateerde marshmallow-dwaasheden te winnen die geschikt zijn voor een J.K. Rowling roman.
En het is niet zo dat KRS niet dezelfde spanning van dynamiet losliet die hij gebruikte om de 59th Street Bridge op te blazen. Hij gooide zuur met niet één maar twee diss-nummers in You Don't Want It en Ova Here, maar zelfs een legende is niet immuun voor het voorbijschieten van een doelwit dat hen recht in het gezicht staart. Nelly, die eerlijk gezegd niet van plan was om het rapicoon te dissen, hield de bal in zijn baan en sloeg hem eerlijk gezegd in het gezicht met een no-look pass. Naast de Beanie Sigel en Freeway van State Property schoot Nelly weer verder de Roc the Mic (Remix) met de woede, zoals NAAR - ‘Weet’ iemand hier zei zelfs je naam / R - Je voelt je echt schuldig aan iets, manen / S - Triest om te zien dat je echt gewoon wilt / een - meer hit ... Denk je dat het de mensen kon schelen dat Nelly respectloos speeksel naar een hiphop-titaan gooide? Ze hadden het te druk met de Dame Dash-dans en het knallen van flessen Armadale-wodka om er zelfs maar aan te denken.
Dus vergeef me dat ik niet al te onder de indruk was toen ik Remy Ma’s SHETHER dit weekend aanzette zoals meer dan twee miljoen mensen op Soundcloud en haar zag beitelen tijdens haar bakstenen muurwedstrijd, Nicki Minaj. Was de plaat vermakelijk? Zeker. Heeft Remy de tralies meegebracht? Natuurlijk, ook al was de bezorging een beetje droog en de teksten waren doorspekt met technische fouten.
2016 vrouwelijke r&b-nummers
hoofd in de wolken albumhoes
Maar er is geen overwinning als je op Nas 'Jay Z-hooimaker Ether uit 2001 springt en probeert het je eigen te maken, vooral als je de onbetwiste uitdager bent tegen de zwaargewichtkampioen. Je hebt dat onderscheid nodig. De hele gedachte van dat nummer is gelaagd in zoveel historische context, dat het instrumentale nummer aantoonbaar moet worden geschreven in hetzelfde digitale pantser waar Paul, John, George en Ringo hun nalatenschap in omsluiten. Je kunt dat verknipte Tupac-sample niet omdraaien voor een Neuk Nicki Minaj! (Het was niet eens op de maat!) Dat nummer deed in zijn eentje alle vijandigheid van fans Nastradamus en gaf hen weer een onsterfelijk vertrouwen in Nas, zette Jay Z in de verdediging - een rijk waar hij net zo bekend mee was als de werkloosheidslijn, hielp de Stillmatisch naar de klassieke status en gaf de hiphop-community nieuwe straattaal die duidelijk nog geen vervaldatum heeft bereikt. Verdomme, zelfs de producer, Ron Browz, zou enkele jaren later genieten van een semi-succesvolle carrière, waarbij hij de naam Ether Boy aannam, terwijl hij de inkomsten van T-Pain verminderde met zijn Auto-Tuned clubhits.
En het lied is 15 jaar oud . Hoe moeten we hiphop vooruit helpen als we onze hoogtepunten uit het verleden als kruk gebruiken in plaats van als meetpunt? SHETHER is en zal waarschijnlijk ten onder gaan als een onoverkomelijke misser.
Bom tweede: De shit die je ziel langzaam laat branden.
de-droom hou van je tot de dood
Kijk, ik ben me er terdege van bewust dat er een bepaalde sekte van de bevolking is die wil dat hiphop-crossover-acts met alle mogelijke middelen worden vernietigd. Dus het loslaten van een zeven minuten durende ooguitsparing over een zeer bekende slag bevredigt gemakkelijk hun honger naar bloed. Ik zag zelfs een handvol reacties op internet die verklaarden dat Nicki's carrière voorbij was. Hoewel die mening niet ter discussie zou moeten staan, sprong de hoofdlijn in SHETHER toen Remy voor de carrière-ender ging echt op me uit, maar wat er tussen de regels werd gezegd, is wat het hardst blafte.
En ik heb een paar woorden voor de moeders van de jonge Barbz / Raad eens wie een kindermisbruiker steunt? / Nicki Minaj / Heb je betaald voor de bruiloft van je broer? Dat is hella fout / hoe geef je geld uit om een pedofiel te ondersteunen?
Of je denkt dat deze actuele wending een dieptepunt was, is een heel ander gesprek, maar het enige dat ik wil weten is hoe gaat het met de moeders die hun kleine prinsessen Nicki Minaj kopen, krijgt alles ooit lucht van dit nummer? Gaat het haar LiveNation- of tv-deals of toekomstige geurlanceringen opschudden? Het is een freestyle op een oude Nas-beat. Heeft iemand, zelfs met de meer dan twee miljoen keer spelen van Soundcloud, de insluiting gezien op een van deze vampirische sites die alleen op Hip Hop-inhoud jagen wanneer het verkeer uitkomt?
In een #DXBreakdown die afgelopen augustus werd uitgebracht, werd duidelijk aangegeven hoe tegenstanders op het thuisveld van de grotere artiest moeten spelen als ze kans willen maken om te winnen. In dit geval: Drake. Had hij meer straatwaarde of slagkruiden dan Meek Mill? Kom op nu. Maar hij nam de mensen mee naar de club en zijn Back to Back diss-nummer naar de hitlijsten en dat is wat we ons nog herinneren.
top 20 hiphopnummers van 2016
Hoe Drake te verslaan in een raprundvlees
Ik ben me er ook terdege van bewust dat er een bepaalde sekte van de bevolking is die vindt dat Remy net aan het opwarmen is en meer BX-bommen naar Bagdad heeft. SHETHER heeft veel bewegende delen en ik weet niet zeker welke andere route we zouden kunnen gaan die net zo goed prikt als het schijnbaar gedoemde lot van Minaj's broer, beschuldigingen van slapen met sterren (beschuldigingen die net zo snel beginnen te ontrafelen als ze werden genoemd ) en verschrikkingen van exploderende kontschoten? En als er meer vervolgacties komen, lopen we het risico van overkill en de intentie om te profiteren van de bekendheid van een grotere tegenstander. En we weten allemaal hoe dat vorig jaar voor Joe Budden is verlopen.
Papoose had een betere adviseur moeten zijn. Aangezien dit rundvlees was besloten, hadden we het Oscarweekend moeten ingaan met een originele plaat waarop iedereen op kosten van Nicki van een bop of twee zou genieten. Wijlen, geachte Omar Little zei ooit: Kom bij de koning, je kunt het beste niet missen. Hoewel de koningin heeft laten zien dat ze niet meer dan alleen maar van slag gaat (Twitter vingeren van Trey Songz in plaats van een goed antwoord voor te bereiden was absoluut een misverstand), voelt niets aan SHETHER dat het de tand des tijds zal doorstaan om als historisch gekroond te worden.
Het is tenslotte gewoon een freestyle over een oude Nas-beat.
