Met zijn klassieke debuut Illmatic dat eerder dit jaar zijn twintigste verjaardag bereikte, oogst de nieuwe documentaire Time Is Illmatic momenteel lovende kritieken, en nu is er een gloednieuw nummer The Season dat vorige week uitkwam op een zeer beroemde Dilla-beat, de legendarische Queensbridge-presentator Nas is terug in het hele jaar in de schijnwerpers.
draai die soulja boy songtekst betekenis
Nadat het afgelopen april 20 werd, hebben fans, bloggers en journalisten van over de hele wereld Illmatic opnieuw bezocht om elke beat en regel te ontleden. Zijn invloed is groot over de rapgame, maar voor Nas is zijn mijlpaaldebuut zowel een vloek als een zegen gebleken. Het werpt nog steeds een lange schaduw over zijn eigen catalogus, waarbij elk van zijn volgende releases voortdurend niet voldoet aan de onmogelijk hoge normen die hij en zijn fans aan zijn debuut hebben gesteld.
Toch blijft het een gerespecteerd werk en een serieuze kanshebber voor The Greatest Hip Hop Album of All-Time gong. Dus toen bekend werd dat de heruitgave van het 20-jarig jubileum een dubbele schijf zou zijn met een niet eerder uitgebrachte, digitaal geremasterde heat, gingen de impulsen van rapfans in een stroomversnelling. De gedachten gingen onmiddellijk uit naar het assortiment nummers dat in de loop der jaren was uitgelekt, en het andere materiaal dat mogelijk in de kluizen van Columbia Records was opgeborgen.
Uiteindelijk werd er echter maar één nummer uit de pre-Illmatische dagen - I’m A Villain - opgenomen op Illmatic XX. De rest van de bonusschijf bevatte een aantal remixen die op de eerste singles waren verschenen, samen met een oude freestyle van Stretch & Bobbito. Fans waren amper verzadigd en het voelde als een gemiste kans.
Dus terwijl Time Is Illmatic de lovende recensies blijft verzamelen, laat Nas zijn eerste nieuwe materiaal sinds 2012 vallen Het leven is goed , in plaats van terug te gaan naar die Jay-Zs, een hot album elke tien jaar gemiddelde regel van The Takeover en 20 jaar aan warme en koude vervolgalbums te debatteren, duiken we diep terug in de geweldige voorraad van de legendarische rapper uit Queensbridge van niet-uitgebrachte edelstenen, waar zoveel van Nas 'beste post-Illmatische materiaal ligt. Hier zijn tien van de beste demotracks, niet-albumversies en ongebruikelijke zeldzaamheden van een van de beste rapmuzikanten.
Het leven is als een dobbelspel
Life Is Like A Dice Game is een ander nummer dat vaak wordt aangezien als een pre-Illmatic-demo (wat onmogelijk is, aangezien Nas zijn dochter Destiny - geboren nadat Illmatic werd uitgebracht - op het nummer roept). Het werd eigenlijk in hetzelfde begin opgenomen Het was geschreven sessie als Begrijpen door veel van Nas 'regels, (ik klop nooit een broer / ik ben anti-gevangenis, voor echte / Smooth criminele vaardigheid, opgesloten in een mensenvleeschild) plaatst dit in dezelfde stilistische buurt als It Ain't Moeilijk te zeggen, wat suggereert dat het Escobar-seizoen op dit punt nog niet helemaal was begonnen.
Ondertussen zet de warme, met soul doordrenkte productie de toon mooi, en draagt weinig van de crossover-glans die zijn tweede set zou gaan definiëren en zo fans en critici zou verdelen. Interessant is echter dat Grote professor onthuld in een interview dat een alternatieve versie van Dice Game is gemaakt - maar nooit is uitgebracht - met Sylvia Stripling's You Can't Turn Me Away (later memorabel gebruikt in Junior M.A.F.I.A.'s Get Money).
Echt dialect
Een andere naar de kluis gezonden verbinding zou zijn geruimd Het was geschreven door die genieën in Columbia, merkt True Dialect dat Nasir helemaal introspectief wordt over wat hasj, een paar Hein-y's en Edwin Starr's Easin ’In (later gebruikt door de Alchemist voor Prodigy's Mac 10 Handle in 2007).
Het is onduidelijk of dit bedoeld was als een sketch, of alleen dat er nog een meer volledig gevormde versie naar boven moet komen, maar de manier waarop Nas nonchalant een assortiment van geweldige lijnen gooit (ik hing in '91 een non op om de rap te boeien race) met stijl en finesse trekt onmiddellijk vergelijkingen met het door Alchemist geproduceerde banger Book of Rhymes, uit 2002 De zoon van God .
De opkomst en ondergang
The Rise And Fall zou oorspronkelijk worden opgenomen in Ik ben ... de autobiografie , een dubbelalbum gepland voor begin 1999. Een vroeg slachtoffer van mp3-lekken (dit waren de halcyon-dagen van Napster!), Het project werd overboord gegooid en vervolgens snel herwerkt als twee afzonderlijke albums - de rommelige en ongerichte Ik ben en de zwakken Nastradamus . Veel van het niet-uitgebrachte materiaal dook later weer op in 2002's excellent De verloren banden , hoewel The Rise And Fall op de een of andere manier tussen de kieren viel - jammer.
Over een gladde, ingetogen groove brengt Nas zijn rapcarrière tot op dat moment in kaart, van het wilde hedonisme en vroege excessen ('94, uitverkocht in elke platenwinkel / lokale hoodrats die niet wilden praten, nu ben ik wie ze inchecken 'voor; Getoonde gekke liefde / Rende het podium op met 80 misdadigers / Na de shows beroofden mijn provence de bar en vernielden de clubs) tot de sluipende twijfels die opkwamen op de hielen van It Was Written terwijl hij de geloofwaardigheid van de straat jongleerde met crossover-succes (Horen van menigten brullen, Cristal schenkt gemengde dranken in / Achtervolgd door de gedachten van tweede album, tweedejaars jinx / Waar heb ik gefaald?). Het geïnspireerde gebruik van een Slick Rick vocale sample voor de hook is de kers op de taart.
Goedemorgen
Nog een vluchteling uit het origineel Ik ben ... de autobiografie sessies die niet kwamen opdagen De verloren banden . Ondersteund door een luchtige loop van For The Love Of Yo van de Isley Brothers, is Good Morning de perfecte, ochtendverse keerzijde van de gespannen, nachtelijke Rotten Apple-paranoia van NY State Of Mind, en dient thematisch als een naaste neef van Ice Cube's Het was een goede dag.
Nas schetst een gewone dag in de 'motorkap' en toont buitengewone aandacht voor detail met close-upobservaties van koffie-sippende kromme agenten, vroege ochtend vuilnismannen en vreemdgaande echtgenoten. Elders, regels als: Kun je niet zeggen dat ik tegenwoordig veel gelukkiger ben? / Geen kinderspel meer / Livin 'life the foul way toont het soort confessioneel, persoonlijk inzicht dat latere nummers als Daughters en The Last Real Nigga Alive mogelijk maakte, waardoor ze veel boeiender werden dan zijn onhandige afbeeldingen van het maffia-leven een paar jaar eerder . En met geruchten over een vervolg op Lost Tapes 2 project constant rommelt, zou Good Morning zeker bovenaan de stapel staan om op te nemen.
Stillmatic (Freestyle-versie)
De Stillmatic Freestyle is een vroege Ether pot-shot op Jay-Z , opgenomen als reactie op Hov's De overname single en algemene QB-baiting capriolen op Summer Jam in 2001. Hoewel Ether misschien wel zijn bekendste Jay-Z diss is (de term is zelfs in het hiphop-lexicon terechtgekomen, terwijl kinderen vandaag nog steeds praten over hoe rappers elkaar in beefs verorberen), het nummer - een studio-freestyle die tijdens die lange hete zomer explodeerde op mixtapes en bootleg-vinyl - blijft een essentieel stuk in de Hov 'vs. Nas-puzzel
Hoewel Nas 'raps - verspreid over Coldcut's legendarische Seven Minutes Of Madness-remix van Eric B & Rakim's Paid In Full - misschien niet het venijn van Ether dragen, pakt de track nog steeds een klap uit, met Jay-Z plus de rest van Roc-A -Fella neemt een verbaal spervuur van Queens 'woede: Rip the Freeway, schiet door Memphis met geldzakken / Stop in Philly, bestel kaassteaks en eet snel bonen / En breng het weer naar boven, verwijder de nep King of New York / I regel je, voordat je rijmde zoals de Fu-Schnickens / Nas je blauwdruk ontwierp - wie maak je een grapje?
heetste rapnummers die nu uit zijn
Tales From The Hood
Op Illmatic versterkten Nas 'duizelingwekkende woordspelingen en ingewikkelde stroom zijn reputatie als een van de belangrijkste tekstschrijvers van hiphop. Maar door de jaren heen hebben zijn levendige, live-from-the-frontline, straatberichten hem ook geholpen een plek te veroveren tussen de beste verhalenvertellers van de rapgame.
Tales From The Hood - een oud DJ Clue mixtape exclusief - is klassieke verhalenvertelling Nas, waarbij QB's beste een reeks waarschuwende verhalen uitbrengt die zich afspelen in het midden van de beruchte Crack Wars van New York in het midden van de jaren tachtig. Je bent me dan niet echt verschuldigd.
Livin ’It
Een van de twee Nas-exclusives van DJ 31 Degreez '2009 Eldorado Black Project (samen met Fear of Mandingo), Livin It 'vindt Nas stevig in reflecterende beweging, nadenkend over hoe hij van B-Boy naar A-lister ging zonder zijn fam te vergeten' (ik kan nog steeds de stad zien, zie nog steeds de 'Bridge / Ik kan nog steeds de dromen zien van mijn provence die niet geleefd is ...).
De rijmpjes zijn solide, zij het onopvallend, maar de productie is de echte headline-grabber hier: de luxueuze soulvolle trompetten van Eddie Henderson's Beyond Forever die de retrospectieve achtergrond vormen zoals Nas zegt: Back to the ‘Bridge om het hele blokbier te kopen.
Begrip
Aangedreven door een dikke laag bas van Grover Washington Jr's Mister Magic met flarden van Keni Burke's Risin ’To The Top die er voor de goede orde in werden gegooid - Understanding was een van de eerste batch nummers die werd opgenomen tijdens de vroege Het was geschreven sessies.
Hoewel het uiteindelijk van het tweede album van Nas werd weggelaten, verscheen het nummer op een bootleg 12-inch single met Life Is Like A Dice Game op de flip. Het verscheen ook op een paar van die onofficiële Illmatic Demos-mixtapes een paar jaar geleden, naast een handvol andere niet-uitgebrachte stukjes en beetjes zoals ‘Just Another Day In The Projects’ en een vroege demoversie van ‘Represent’
Volgens Large Professor werd de track opgenomen in de studio van Biz Markie kort na de release van Illmatic in de aanloop naar Nas 'tweede album. Hoewel Biz en AZ worden vermeld als gastfuncties op de baan, doen ze hier niet echt veel, maar Nas serveert een indrukwekkende lyrische blitz op straatniveau (ik ben een zweefvliegtuig zoals de Jetsons - futuristisch / Rapping mystic / Bust it, probeer en diss terwijl mijn vinger op het ijzeren koekje zit / ik rijm geweldig, sprankelend als de diamantwijk ...) dat in schril contrast staat met de maffiosofantasieën die veel van Het was geschreven .
Al gezien
Holly Hagan Geordie Shore seizoen 1
Hoewel er nog steeds vragen zijn over de oorsprong van Déjà Vu, geven de thema's - samen met de cadans en flow van Nas - aan dat het ergens in het begin van '95 is opgenomen. Nas 'zinderende eerste couplet is direct herkenbaar, aangezien hij het opnieuw gebruikte voor zijn gastplek op Raekwons Verbal Intercourse, van diens klassieker uit 1995. Slechts 4 Cubaanse Linx gebouwd …. Ondertussen draagt de hypnotiserende beat - geproduceerd door eenmalige Sony Music Studios-assistent Chris Winston en bekroond met die kenmerkende oostkust-productiestapel uit het midden van de jaren 90, de slee-bel - echo's van One On One, nog een vergeten Nas-juweeltje dat op de soundtrack stond. naar de film Street Fighter uit 1994.
Volgens Winston , Deja Vu was ingesteld voor opname op Het was geschreven , maar werd uit de laatste release gerukt toen de machthebbers het gevoel hadden dat de esthetiek op straatniveau in botsing kwam met de glitzier, meer gepolijste visie die ze voor het album hadden. Nog steeds, het refrein (Hier is een toast op mijn vijanden, bomen en vrouwen (déjà vu) / Het is als een heel nieuw begin) en het derde couplet (Escobar-leven, edelstenen en rauwe Tims / Gators voor mooie jongenshaters / In Vegas met kuikens trickin 'fortunes…) bieden enkele verhelderende vroege aanwijzingen over de richting die Nas' muziek op dat moment begon te nemen.
VERWANT: Cashin ’Out: 11 hoopvol contant geld waarvan de albums nooit zijn uitgekomen [Redactioneel]
