Elk jaar sinds 2008 XXL heeft zijn kenmerkende cover uitgebracht: een lijst met de beste en slimste nieuwkomers in hiphop, en elk jaar leidt de cover tot een furieus debat over de vraag of die-en-die het had moeten maken, hoe de selecties werden gemaakt , de criteria voor de lijst, en of de lijst al dan niet relevant is. Dit jaar is niet anders. Dus wanneer XXL gooide de toegevoegde rimpel van twee R & B-acts in de mix, dingen werden onvoorspelbaar, en terecht.
De hoes is een springplank voor de ambitieuze rapper die golven maakt in de wereld. Het geeft prestige en het gevoel dat deze lichting kinderen de toekomst is. Degene is om de fakkel op te pakken. Maar zoals Amerikaans idool , komen de resultaten niet noodzakelijk overeen met de beloning. Hoeveel rappers hebben de lijst gehaald en hebben dat talent, of die hitsingle, of die bijna onvermijdelijke platencontract verzilverd? Het hangt ervan af aan wie je het vraagt.
En dan is er wat de lijst zegt over hiphop zelf. Een meerderheid van de vuile dozijn komt uit de tweede stad, waarbij Chi-Raaq vier plaatsen op de lijst inneemt (Chance The Rapper, Vic Mensa, Lil Durk en Lil Bibby), twee zijn afkomstig uit Echte detective land (Kevin Gates en August Alsina), twee zijn afkomstig uit de stad die 'Kast heeft gebouwd (Jarren Benton en Rich Homie Quan), en de lijst wordt afgerond met Isaiah Rashad uit Tennessee, TY Dolla $ ign uit LA, misschien wel de meest tekstueel begaafde Jon Connor van Flint en Troy Ave. vervolledigt de lijst vanuit NY.
Hoe ze het in de toekomst zullen doen, zal de tijd uitwijzen, maar in de tussentijd heb ik DX-hoofdredacteur Justin Hunte en DX Features-editor Omar Burgess gevraagd om mee te wegen op de lijst, wie werd afgekeurd en of R&B al dan niet hoort in een hiphopmagazine.
Wat is uw eerste reactie op de XXL-eerstejaarslessenlijst van 2014?
Justin: Vanuit een lyrisch perspectief - exclusief King Los '2010 selecties - dit is misschien wel de meest begaafde XXL Eerstejaars lijst nog. Zou een klas bestaande uit Jon Connor, Chance The Rapper, Vic Mensa, Jarren Benton, Isaiah Rashad en een paar getalenteerde T-Pain's in een code kunnen hangen met 2008's Lupe Fiasco, Saigon, Papoose, Young Dro en 50% van Slaughterhouse ( Joel Ortiz en Crooked I)? Absoluut niet. Maar dit gewas heeft sterkere songwriters. Hun plafond is hoger dan de Headcase Class van 2009, omdat ze collectief oneindig veel minder kans lijken te hebben om door een meid op YouTube te worden geslagen, een bedreiging vormen voor een Complex stafmedewerker aan de telefoon, beweert dat J Dilla hun project postuum heeft geproduceerd, hun eigen niet-uitgebrachte debuutalbum in het publiek van Rock The Bells gooide, of iets zou doen dat Cudi zou toegeven op record. De klasse van 2013 geeft 2014 echter een run voor zijn geld.
Jon Connor zal het meest interessant zijn om te volgen. In de meest complementaire zin die mogelijk is, rockt hij alle attributen van de volgende Stat Quo. Connor heeft ofwel een sterke man in zijn hoek nodig (a la 50 Cent, Paul Rosenberg of Top Dawg) om voor hem te lobbyen of zijn haar onmiddellijk blond te verven en kettingzaaggeluiden aan zijn raprepertoire toe te voegen als hij ooit verwacht dat Dre iets zal uitbrengen. Bij Aftermath is beeld alles en een gebrek daaraan zal een artiest aan de zijlijn zetten (hoewel hij de zijne rockt New Detroit Stamping uniform op de omslag is een passend begin).
Anderen: Rap bevindt zich momenteel op een rare plek. Er is echt geen gemene deler, geen burgemeester van Rap om de kudde in een bepaalde richting te leiden. Elk jaar zijn er geweldige albums, maar die is er niet De blauwdruk om mensen te laten zien, Hey, dit is wat Rap is. We houden dus een heel wijd open veld over. Er is hier gelijkheid, zoals de NBA in de jaren '70, dus al deze artiesten zijn gewoon opmerkelijk verschillend. De meeste mensen in een meer vanille Rap-klimaat zouden de meeste van deze jongens niet samen in een afspeellijst hebben, maar hier en nu is het meer dan een gewone plek om je R & B-rap te vinden ( Ty Dolla $ ign ) met je leuke tiener-rap (Vic Mensa), met je bovennatuurlijke rap ( Kans The Rapper ) en dan de wazige, broeierige r & b van August Alsina en dit is het grote geschenk en de vloek van rap op dit moment. De enorme verscheidenheid van dit alles. Maar slechts een paar van deze kunstenaars hebben een project gemaakt dat men als samenhangend en uniek zou beschouwen en dit is het grote mysterie van deze eerstejaars-klas. Er is een algemeen gevoel dat rap click-baity zou moeten zijn, virale hits met een zingende muzikaliteit vergezeld van een vleugje excentriek nors, en voor de belofte van Lil Bibby's For The Low en Jarren Bentons pure spitfire denk je dat Rap down is. en dan valt K-Dot weg GKMC en alles wat je dacht te weten, verandert in stof. Dit is, zonder twijfel, een sterke eerstejaars-klas, maar het zal interessant zijn om te zien of ze, wanneer ze plotseling in de reguliere schijnwerpers worden gestoken, verwelken of dat hun wortels diep graven. Maar in het belang van Rap, ik hoop dat ze allemaal een pad vinden om in te groeien en situaties benoemen waarin ze kunnen winnen omdat of ondanks de uitdagingen waarmee ze binnenkort te maken zullen krijgen.
Omar: Geen gehoor. Tijdschriften en websites maken lijsten om conversaties te genereren en advertenties te verkopen. Dus voor mij plaatst elke vermelding van een Freshman Class of DX's nu ter ziele gegane Halftime-lijst zowel de deelnemende verkooppunten als de lezers in een beetje een lastige positie. Wat is de nieuwe classificatie van een opkomende artiest? Is het iemand die nog geen officieel retailproject heeft uitgebracht? Hoeveel doen winkelprojecten er in 2014 nog toe? Er zijn overal van zes tot twintig artiesten die routinematig worden aangeduid als op de vooravond of naast de klap. Van Rapsody tot Fred the Godson, Young Thug, Vince Staples en de lijst gaat maar door. Uitgaan om een getalenteerde maar niet zo beroemde rapper onder de aandacht te brengen, is een oefening in zinloosheid als je tijdschriften probeert te verkopen of paginaweergaven wilt verzamelen. En met artiesten die technisch al retailprojecten hebben uitgebracht (Jarren Benton, August Alsina, Kevin Gates, Isaiah Rashad) wekt de woede van elke zelfbenoemde rap-expert met toegang tot een laptop en een fatsoenlijke wifi-verbinding.
Wie is volgens jou de grootste weglating uit de XXL Freshman Class van 2014?
Justin: Rapsody. Rap's Ze heeft een spel kreeg lovende kritieken in 2013. Bekijk enkele van de beoordelingen hieronder:
- HipHopDX - 4.5 Gebruikersbeoordeling HipHopDX (beoordeling van gratis albumpersoneel)
Vorige week meer XXL vermeld Rapsody als een van de 20 beste vrouwelijke rappers aller tijden (ALL TIME!), wat betekent dat het in 2014 mogelijk is om een van de beste vrouwelijke tekstschrijvers ooit te zijn en nog steeds niet een van de 10 meest veelbelovende emcees van het jaar. Iggy Azalea stond ook vermeld in die top 20 aller tijden en sierde vorig jaar de cover van de eerstejaars (vermoedelijk als de People’s Champ). Rap is beroofd.
Anderen: Er zijn een paar flagrante aftrekkingen van deze lijst die de groep meer Kobe en A.I. uit 1996 zouden hebben gemaakt, en minder beloften uit 1998 en Vince Carter, omdat ze al wat lovende kritieken op hun naam hebben staan. Sage The Gemini's Onthoud me kreeg een sterke schreeuw van de New York Times ’Jon Caramanica en twerk-prinsessen uit de Vine-wereld over, en Childish Gambino's Omdat het internet was een indrukwekkende, uitgestrekte abstracte toespeling op Los Angeles met het web als verleidelijke minnares. Maar het is de niet-opname van Rapsody waardoor je van harte wilt zeggen: kom op, zoon, al was het maar omdat de Lady Rap-lane zo divers en bevolkt is als ooit. En alleen omdat ze (zoals eerder vermeld) zojuist op de lijst van beste vrouwelijke rappers aller tijden is gezet.
Omar: Snub? Zie hierboven. Maar ik hou wel van het idee dat artiesten platina-platen binnenbrengen voordat ze zelfs maar een echt retailproject uitbrengen - als dat nog steeds de manier is waarop we rookies, rijzende sterren, eerstejaars of hoe je een nieuw-achtige rapper ook noemt, beoordelen. Dus het zou geweldig zijn geweest om te zien Salie de Tweelingen wat glans krijgen. Sage ging in wezen platina van vrouwen die hun konten naar zijn muziek draaiden op Vine-clips van 15 seconden. Door dat soort willekeurig, organisch viraal succes om te zetten in tastbare verkopen, is het bijna onmogelijk dat mediakanalen proberen de volgende ster te vinden. Ik zeg niet eens dat ik de muziek van Sage echt leuk vind, maar hij is absoluut een van de beste representaties van wat er gebeurt als degenen onder ons die in traditionele media verblijven, proberen nieuwe mediakunstenaars in een soort pikorde te brengen. Zodra je denkt dat je een idee hebt van wat er gebeurt, verandert iemand nieuw zoals Drake of Kendrick, die de overgrote meerderheid van de smaakmakers de eerste keer miste, het spel.
Wat vind je van de R & B-artiesten die op de lijst staan?
Justin: Ik denk dat dit de minst interessante diversificatie is die de serie heeft getoond sinds 2010 met twee Volgende Snoop Doggs (Nipsey Hussle en Wiz Khalifa). Maar Ty Dolla $ ign en August Alsina zijn getalenteerd. Tijdens zijn recente optreden op Revolt Live , Verfijnde Hype's Nathan S suggereerde dat de mannelijke R & B-baan momenteel wijd open is. Chris Brown vecht nog steeds tegen zijn demonen. Miguel is nog steeds een stapje minder dan de volledige buy-in van het kopende publiek. Natuurlijk, Ursher heeft zojuist een nieuwe metafoor voor fallatio uitgebracht, maar hij bevindt zich duidelijk in de OG-fase van zijn carrière. August en Ty luiden een nieuwe R & B-esthetiek in en zijn zeker de erkenning waard. Ik ben niet boos op de opname.
Anderen: R & B-artiesten op een lijst die duidelijk gereserveerd is voor hiphop doen je zeker een wenkbrauw optrekken. R&B is altijd al zwakke kameraden geweest met rap, vooral omdat de banen tussen de twee genres steeds waziger zijn geworden, en rappuristen willen gewoon geen ander genre zien dat fudgeert met woordspelingen, cadans en flow. Maar in een klimaat als het onze, waar sommige rappers ineens betere R&B maken dan sommige echte zangers, moet je je hoed XXL voor het besef dat de twee het misschien niet officieel hebben gemaakt op Facebook, maar je ziet ze overal samen en we zijn er vrij zeker van dat R&B de rekeningen van Rap betaalt. Zelfs in de magische rapwereld van hiphop uit de jaren '90 liet R&B haar aanwezigheid voelen op enkele van de grootste tracks van dat decennium. En hoewel het bijna altijd raar aanvoelde (ondanks Meth en Mary), kun je het beroep niet ontkennen. Misschien kunnen ze nu allebei hun relatiestatus wijzigen en kunnen hun vrienden elkaar officieel uitnodigen voor een brunch.
Omar: Weet je nog dat Q-Tip zei: ik zou de man koud zijn als ik de stekker uit R&B trok? Of wat dacht je van toen De La Soul R&B gebruikte als acroniem voor Rap en Bullshit? Hiphop en R&B zijn vreemde bedgenoten. Teddy Riley is een inwonende Rap-halfgod. Hij heeft credits bij Slick Rick, maar hij is ook verantwoordelijk voor New Jack Swing. En Pharrell. Mijn langdradige punt is dat mensen hun R&B al heel lang mixen met hun hiphop. Sommigen doen het beter en gelukkig op een meer mannelijke manier dan anderen, maar het is nog steeds Rap en R&B. Wu-Tang Clan deed jointjes met Mary J. Blige, SWV en Mariah Carey. Nate Dogg was een integraal onderdeel van Death Row. Ik denk dat de grens tussen hiphop voortdurend vervaagt - in positieve of negatieve zin. Het is grappig dat hiphop-puristen hun slipje bij elkaar willen krijgen, want Ty Dolla $ ign en August Alsina staan op de cover van XXL (vermoedelijk omdat XXL heeft de perceptie als een strikt Hip Hop-tijdschrift). Maar die plaatsing is niets anders dan een reactie op wat er de afgelopen 15 jaar is gebeurd.
Justin The Company Man Hunte is de hoofdredacteur van HipHopDX. Hij was de gastheer van The Company Man Show op PNCRadio.fm en heeft muziek, politiek en cultuur gecoverd voor tal van publicaties. Hij is momenteel gevestigd in Los Angeles, Californië. Volg hem op Twitter @ TheCompanyMan .
Omar Burgess is geboren in Long Beach, Californië, heeft bijgedragen aan verschillende tijdschriften en kranten en is sinds 2008 redacteur bij HipHopDX. Volg hem op Twitter @omarburgess .
top 50 hiphopnummers van 2016
Andre Grant is een inwoner van NYC die een L.A.-transplantatie is geworden, die heeft bijgedragen aan een paar verschillende eigendommen op internet en is nu de Senior Features Writer voor HipHopDX. Hij probeert ook tot het uiterste te leven en er veel van te houden. Volg hem op Twitter @drejones
