In 2009 werd een loosie mixtape-cut genoemd Miljoen dollar Baby, Lil Wayne klopte. Ik word net high, denkend aan Tha Carter Five. Dat was een jaar na de release van zijn felbegeerde magnum opus Carter III . De zin lijkt eenvoudig genoeg, maar zinspeelt echt op het feit dat Wayne (op dat moment) een monster was dat muziek uitbrengt met zoveel opgenomen materiaal dat hij al twee en drie projecten vooruit aan het plannen was. Zijn bekwaamheid als meester-marketeer, snelvuurrecorder en gevaarlijk bekwame rapper (voordat hij eind 2009 naar Rikers Island vertrok) leidde ertoe dat fans dachten dat Carter IV en V. zou binnen de kortste keren worden uitgebracht.
Dat is natuurlijk niet gebeurd. De zaken werden erger nadat Wayne de oorlog verklaarde aan Cash Money en Birdman - beweren C5 was compleet maar gegijzeld door het label.
Meer dan vier jaar na de oorspronkelijke aankondiging snel vooruitspoelen, waarbij al het Cash Money-drama naar verluidt is opgelost, Tha Carter V Het seizoen staat voor de deur. Het lijkt onwerkelijk, vooral voor die die-hard Lil Wayne-fans die dachten dat deze dag nooit zou komen. Sinds de aankondiging is er een achtbaan van lauwe en redelijk hete releases van Tunechi geweest C5 maar geen enkele is helemaal uitgeblust als een Voerman album zou kunnen hebben.
nieuwste r&b album releases
Tha Carter albums zijn de verankering van het werk geworden dat Wayne in het GOAT-gesprek houdt op een manier zoals saaie projecten en Sorry 4 The Wait serie niet. Als Tha Carter V is net zo goed een succes als dat het dan zou zijn Tha Carter serie is voor Wayne's carrière wat NBA-kampioenschappen zijn voor Kobe Bryant; een vroege drie-turf regelrecht uit de poort met nog twee ringen later in zijn carrière - die allemaal de erfenis bevestigen.
Hieronder vindt u een overzicht van alle vier de Carter-albums die eraan voorafgingen Tha Carter V dat document waar Wayne is geweest, waar hij is en waar hij heen gaat.
Tha Carter - 29 juni 2004
De eerste aflevering van Tha Carter serie luidde een nieuw hoofdstuk van Wayne's carrière in. Hij had drie albums met de Hot Boys uitgebracht, evenals drie soloprojecten tegelijk. Tha Carter was Wayne's eerste album los van de groep en echt klaar om de rapgame onder ogen te zien als de leidende artiest van Cash Money.
ik krijg hoge stijlen p download
Het album werd volledig geproduceerd door de in New Orleans geboren en Cash Money in-house producer Mannie Fresh, die ervoor zorgde dat N'awlins een drijvende kracht was op alle 21 tracks. Maar anders was Wayne's vocale progressie. Zijn punchlines en woordspelingen werden uitgebreid (je kijkt naar je grill wat je zou moeten doen / ‘voordat je ribben worden gebarbecued, grapte hij). Bovendien was zijn stem merkbaar vrij van zijn pre-puberale gepiep. Het belangrijkste was dat hij zijn wild spastische stroom vertraagde, met een veel betere articulatie.
Dit werd verspreid over het hele album en waar het uiteindelijk toe leidde Ga DJ's commercieel succes. De breakout-single van het album was niet alleen Wayne's eerste Top 20 Billboard-single, maar ook een eerbetoon aan de geliefde rapper / DJ-tandem die Hip Hop koesterde. Het album leverde geen andere hitlijsten op, maar Wayne kreeg zijn eerste smaak van hit te pakken om een solohit te maken die paste bij de hedendaagse geluiden en wat er nodig was om daar te komen.
Carter II - 6 december 2005
Carter II was een keerpunt in Wayne's carrière, zowel tekstueel, emotioneel als sonisch. Kortom, Carter II geprobeerd creativiteit zodat Carter III zou een commerciële klassieker kunnen worden.
C2 was de eerste keer dat Wayne een Rolodex van producers in dienst had voor een officieel studioalbum. Deezle, T-Mix, Cool & Dre hielpen Weezy onder andere bij het opzetten van zijn meest gevarieerde klinkende project tot dat moment. Dit stelde Wayne niet alleen in staat om verschillende stromen te vangen voor zijn verbluffende verzen, maar ook om een nummer te schrijven dat niet zo formeel was als het album voorbij snijdt.
Op wat zijn beste albumintro tot nu toe Tha Mobb is, gaat Wayne meer dan vijf minuten achter elkaar op een onvergetelijke sample-gedreven Heatmakerz-beat. Geen brug, geen refrein en schijnbaar geen adempauzes terwijl hij geniale levelregels rapt zoals Semi-9 past prima bij me, sloeg twintig keer een neger / Verdomme, dan nog een in het gezicht / Gewoon zodat ze de kist sluiten zoals ik betaal de zaak sluiten.
Deze keiharde rapnummers, waaronder Money On My Mind en eerste single Fireman, werden aangevuld met soulvolle, voor vrouwen toegewijde nummers zoals Grown Man en Receipt.
Om de zaken diverser te maken, ontwierp Wayne samen met Robin Thicke de subtiel vernietigende Shooter die de game liet weten dat Southern-rappers serieus iets te zeggen hebben. Die ontroering vertaalde zich naar Get Over, dat door Nikki Jean werd geassisteerd, wat zo dichtbij is als Wayne ooit is gekomen tot een diep emotionele rapballad.
Globaal genomen, Carter II stuwde Wayne uit zijn schelp in New Orleans en in een wereld waar het versmelten van genres en songstructuren werd geaccepteerd en aangemoedigd.
Carter III - 10 juni 2008
Tussenin Carter's II en III waren enkele van Wayne's meest cruciale jaren waarin hij een onmiskenbare kracht in hiphop werd. Hij bracht cultuurvormende mixtapes uit, zoals Toewijding 2 en Da Droogte 3 - om nog maar te zwijgen over het laten vallen van eersteklas verzen op verdomd bijna ieders eerste single, inclusief popsterren. Met de ene hand voedde hij de straten met bars in overvloed, terwijl hij met de andere zijn voorraad popmuziek ophaalde. Dit gemaakt Carter III een perfecte storm.
Carter III was meer dan een album voor Wayne, het was een moment; een moment dat bevestigde dat Wayne volledig was opgeklommen van kind-rapper tot huishoudelijke megaster. Op dezelfde manier als zijn jaren voorafgaand aan C3 gespeeld op straat en in de buitenwijken, net als de eerste singles van het album. Lollipop was de Auto-Tuned pop-smash die hem naar de top van de hitlijsten schoot, terwijl A Milli zijn beste rapper-voorrechten versterkte. Hoewel hij zich door een aantal uitgebreide lekken en daaruit voortvloeiende tegenslagen vocht, verkocht het album verbazingwekkend genoeg een miljoen exemplaren in de eerste week.
Sonisch Carter III druk op elke knop die Wayne door de jaren heen in zijn toolkit had ontwikkeld. Er waren gitaarriffs en croons op Shoot Me Down, politiek commentaar op Tie My Hands, jazzy boom-bap bars op Dr. Carter en een met sterren bezaaide line-up van producers (Kanye West, Swizz Beatz, Jim Jonsin, David Banner) die Wayne's geluid voor de spreekwoordelijke stadionstatus. Deze tools van het vak, met name Auto-Tune, zouden essentiële componenten worden van Wayne's aankomende releases en de belichaming van zijn plaats in de popcultuur.
jonge misdadiger voor en na tanden
Carter IV - 29 augustus 2011
fatima ex op het strand
Terwijl Ik ben geen mens en Wedergeboorte gaf een beetje meer diepte aan zijn catalogus, ze hadden niet dezelfde punch als Carter IV . Pushback na pushback vertraagde de release van Carter IV bijna twee jaar lang, maar toen lead single 6 Foot 7 Foot in afwachting zakte, werd die Mars-achtige sfeer opnieuw opgevangen.
C4 heroverde de majestueuze dominantie niet C3 had echter weergegeven. Simpel gezegd, Wayne was in die drie jaar afgekoeld en het momentum was tot stilstand gekomen. Hij volgde echter een zeer vergelijkbare, door diversiteit gedreven formule C4 dat leverde hem uiteindelijk iets minder dan een miljoen verkopen op in de eerste week. How To Love was een extreem vertraagde Auto-Tune-croon die de oren van tieners over de hele wereld besmette, terwijl John, met Rick Ross, chopper-talk naar een heel ander niveau bracht. Hij tikte beroemde vrienden als Drake, T-Pain, Andre 3000 en Nas aan voor speelfilms en gebruikte hetzelfde rijk van superproducers om het geluid te creëren van een rapper die het einde van zijn hoogtepunt naderde.
Wat echt bleef Carter IV van vereerd te worden als een klassieker, was Wayne's neiging om opvulstaven te gebruiken om liedjes en punchlines te voltooien. Wat had hem zo'n fenomenaal gemaakt C2 en C3 was zijn vermogen om moeiteloos woordspelingen uit te delen die een Pulitzer waardig waren. Aan C4 en daarna begon Weezy F. Baby zijn voorsprong te verliezen. Ik ben een ruwe diamant, zoals een baai in de prullenbak slechts één voorbeeld is van bereikte woordspelingen die de herhalingswaarde belemmerden.
Hopelijk Tha Carter V brengt die marsmagie terug die we zo goed kenden.
