efiL4zaggiN: 4gotten Masterpiece van N.W.A.

Wanneer de gemiddelde persoon terugkijkt op hiphop in 1991, zullen ze zich NWA's Niggaz4Life waarschijnlijk herinneren als de dikke tape die uit hun systeem galmde, degene die de zwaarste rotatie kreeg.



- De bron , Januari 1992.



Zoals de meeste HipHopDX-lezers waarschijnlijk weten, is volgende maand de première van Straight Outta Compton , een langverwachte biopic geregisseerd door F. Gary Gray (die aan het hoofd stond van de klassieke Ice Cube-komedie, vrijdag ) over de gevaarlijkste groep ter wereld, beter bekend als N.W.A. (Niggas with Attitude, voor de jongere lezers van deze site). Universal Pictures en de overgebleven leden van de groep (Ice Cube, Dr. Dre, MC Ren en DJ Yella) hebben het gedaan een uitstekende baan om de film te promoten in de afgelopen maanden en er zal waarschijnlijk een hernieuwde focus komen op de kleine maar krachtige muziekcatalogus N.W.A. als resultaat geproduceerd eind jaren tachtig en begin jaren negentig.






Ondanks De bron 'S verklaring dat N.W.A.'s laatste LP Niggaz4Life (omgekeerd gestileerd, efiL4zaggiN , om censuur te voorkomen) een 18-delig meesterwerk is, zal het grootste deel van de aandacht van het publiek bijna zeker liggen op het album uit 1988 van de groep, Straight Outta Compton (die werd geanalyseerd door HipHopDX's eigen Soren Baker voor de 20e jubileumeditie van dat album). Er zijn een aantal redenen waarom Compton brandt het helderst. Ten eerste staan ​​de meeste van N.W.A.'s bekendste nummers op dat album (waaronder het titelnummer, Fuck tha Police, Gangsta Gangsta en Dope Man). Voor een ander, Straight Outta Compton was de laatste N.W.A. release met alle vijf de oorspronkelijke leden (Dr. Dre, Ice Cube, Eazy-E, MC Ren en DJ Yella).

De gevaarlijkste groep ter wereld



Maar waarom heeft Niggaz4Life , de eerste hardcore hiphopalbum dat ooit de top bereikte Aanplakbord ’S top 200 popalbumlijst ( Straight Outta Compton piekte op nummer 37 ), verdiende zo weinig discussie sinds de release bijna vijfentwintig jaar geleden? Wat volgt is een oprechte poging om te plaatsen Niggaz4Life in zijn historische context, om te antwoorden waarom het ondergewaardeerd wordt door critici en luisteraars, en te argumenteren dat het naast Straight Outta Compton als een van de klassiekers van het genre.

De geschiedenis van N.W.A. is een van de meest fascinerende in de muziek en zeker het grote scherm waardig. Binnen twee jaar na de oprichting heeft N.W.A. had al aanspraak gemaakt op de titel van 's werelds meest gevaarlijke groep. De video voor Straight Outta Compton was door MTV verboden vanwege de gewelddadige inhoud eisten concertlocaties verzekeringspolissen van een miljoen dollar voordat ze de groep toelieten om op te treden, en de F.B.I. had verzonden een brief aan Priority Records (een van N.W.A.'s distributeurs) in augustus 1989 beschuldigde N.W.A. van het aanmoedigen van geweld tegen en gebrek aan respect voor wetshandhavers. Zelfs jonge blanke buitenwijken zoals ik werden getroffen door de furore rond de groep. De basisschool die ik bezocht, verbood studenten om kleding uit Los Angeles Raiders and Kings te dragen vanwege N.W.A ( die vaak uniformen droegen en honkbalpetten geborduurd met de logo's van die teams ). Ik weet zeker dat ik je niet hoef te vertellen hoe interesse in N.W.A. schoot onder ons jongeren omhoog op het moment dat we op de hoogte werden gebracht van het verbod. Met al deze controverse die om hen heen wervelde, leken Cube, Dre, Eazy, Ren en Yella klaar om door te gaan met het pesten van oude blanke mensen zoals Darryl Gates (de chef van de LAPD) en Kipper Gore (de momenteel vervreemde vrouw van Al Gore en anti-rap / heavy metal crusader) voor de komende jaren.

Het was echter niet de bedoeling. Na een tour ter ondersteuning van Straight Outta Compton eind 1989, Ice Cube (misschien wel het meest zichtbare lid van N.W.A.) begon te irriteren dat hij niet eerlijk werd gecompenseerd door het label van de groep, Ruthless Records, dat werd geleid door de mede-oprichters, de joodse muziekdirecteur Jerry Heller (gespeeld door Paul Giamatti in de komende film) en Eazy-E (het meest zakelijke lid van de groep op dat moment). Kort daarna deed Cube het ondenkbare en liet N.W.A. om mee samen te werken de Bomb Squad (De productiegroep van Public Enemy) voor Amerikkka’s Most Wanted , een van de meest geliefde albums van Hip Hop. Sommigen vroegen zich destijds af of het abrupte vertrek van Cube N.W.A. zou versplinteren. maar de rest van de groep kwam snel weer bij elkaar 100 Miles en hardlopen , een EP die in 1990 werd uitgebracht en die slechts een voorproefje was van de ware follow-up van N.W.A. Straight Outta Compton , Niggaz4Life .



De maanden die eraan voorafgingen Niggaz4Life De release in het late voorjaar van 1991 was de perfecte set-up voor een plaat met zulke brandbare inhoud. De beef tussen Cube en de overgebleven leden van N.W.A. was aan het opwarmen in de Hip Hop-pers , Was Dr. Dre onder vuur voor het aanvallen van Pump It Up! gastheer Dee Barnes tijdens een interview dat ze deed met Cube (Eazy-E vertelde schaamteloos het incident in september 1991 Draai tijdschrift interview : Hij greep de teef bij het haar dat ze had. Gooide het teefje naar de badkamerdeur. Pow !! . . . Ze was erger dan Rodney King!), En Eazy-E veroorzaakte zelf een strontstorm door dineren met de toenmalige president George H. W. Bush tijdens een lunch in maart 1991 (Het was een publiciteitsstunt. Ik heb $ 2500 betaald voor een miljoen dollar aan pers. Dank je. Ik ben geen verdomde Republikein.).

Gebeurtenissen buiten de controle van N.W.A. maakten hun anti-autoriteitsboodschap kort daarvoor nog relevanter Niggaz4Life verscheen in de winkelrekken. Op 3 maart 1991 Rodney King werd wreed geslagen door LAPD-officieren na een snelle achtervolging . Het pak slaag werd op videoband vastgelegd door George Holliday (een omstander) en veroorzaakte een enorme controverse, die N.W.A. geprobeerd te profiteren van. Voorafgaand aan de release van Niggaz4Life , de groep zocht King's deelname aan een remix van Fuck tha Police maar King weigerde en leidde Eazy-E om uit te leggen, [Rodney] moet door de witte was. De mishandeling van de koning leidde uiteindelijk bijna een jaar later tot de rellen in Los Angeles Niggaz4Life Vrijlating toen de betrokken officieren (Stacey Koon, Laurence Powell, Timothy Wind en Theodore Briseno) op 29 april 1992 werden vrijgesproken (Dr. De chronische en Ice Cube's Het roofdier werden sterk beïnvloed door de rellen).

Bouwen aan het gevaarlijkste album ter wereld

Verrassend genoeg is de chaos die de groep in 1991 omhulde nooit de opnamestudio binnendringen. Volgens Colin Wolfe (die Dre assisteerde en bas speelde op het grootste deel van het album), de Niggaz4Life De sessies waren erg gestructureerd en er was geen waarneembare spanning tussen de groepsleden, ondanks de frequente aanwezigheid van Suge Knight (Knight zou Dre later van Ruthless naar Death Row Records lokken). Yella zou 's morgens vroeg naar de studio gaan (het hele album is opgenomen bij Audio Achievements in Torrance, Californië) en Dre, Ren en Laylaw (die later de originele versie van 2pac's produceerde I Wonda If Heaven's Got a Ghetto, onder andere) zouden rond het middaguur arriveren. Dre heeft alle nummers en sketches van het album methodisch gebouwd, eerst een titel en concept voor het nummer bedacht voordat hij een Akai MPC60 of E-mu SP1200 , Moog synthesizer (voor het eerst gebruikt op Alwayz in Somethin ’ ), en een bibliotheek met Lucasfilm-geluidseffecten om de beat samen te stellen. Op een bepaald moment in de middag De D.O.C. (een getalenteerde emcee wiens stembanden onherstelbaar werden beschadigd bij een bijna fataal auto-ongeluk in 1989 en die teksten schreef voor Niggaz4Life ), Kokane , en andere rapartiesten kwamen opdagen om een ​​bijdrage te leveren. Eazy, die meer betrokken was bij de zakelijke kant, kwam alleen als dat nodig was om vocale tracks op te nemen. Elke avond rond zes uur legde Dre regelmatig aan de kant Niggaz4Life om tot ongeveer middernacht door te werken Muzikale waanzin , een ongebruikelijk album van saxofonist Jimmy Z uitgezet door Ruthless die voortkwam Funky fluit, een kleine hit met verzen van Dre.

Achttien nummers later (waarvan vijf sketches / intermezzo's), N.W.A. overhandigd Niggaz4Life weg naar Brian Big Bass Gardner voor mastering (Gardner heeft de laatste hand gelegd aan honderden albums, waaronder die van Ice Cube Overlijdensakte , Dr. Dre's 2001 , en 2pac's Alle ogen op mij gericht , naast andere belangrijke Hip Hop-records). De creatie van het album werd bekroond door Peter Dokus, die de omslag maakte met de ontlichaamde geesten van N.W.A.'s leden die voortkwamen uit met krijt omlijnde lijken, wat suggereert dat het album de titel Niggaz4Eternity had moeten krijgen. (MC Ren legde de daadwerkelijke titel van het album uit in De bron Het nummer van juli 1991: we hebben ons album zo genoemd omdat iedereen ons altijd vraagt ​​waarom we onszelf ‘niggaz’ noemen. Wat je ook doet, iedereen zal je zo noemen, dus fuck it - we hebben de LP zo genoemd.)

Waarom Niggaz4Life een meesterwerk is

Een groot deel van waarom Niggaz4Life leeft in de schaduw van zijn voorganger blijkt al voordat je naar het album luistert. Kijkend naar de tracklijst op de achterkant van de omslag, Niggaz4Life leest als een gangsta-raphybride aan de westkust van de satirische roman van Brett Easton Ellis Amerikaanse psychopaat ( eerder in 1991 tot grote controverse gepubliceerd ) en de Geto Boy's horrorcore-stijlen. De eerste helft van het album (die de titel de niggaz-kant had kunnen krijgen) is een waanzinnig profane en gewelddadige fuck you voor de critici (zowel zwart als wit) die N.W.A. hadden achtervolgd. de afgelopen drie jaar ( Ice Cube inbegrepen ). Met tracktitels als Real Niggaz Don’t Die, Niggaz 4 Life en Appetite for Destruction, laat de eerste helft van het album veel van Straight Outta Compton ’S sociaal commentaar ten gunste van nihilistische opschepperij. MC Ren, een zeer begaafd rijmpje, speelt een grotere rol in de afwezigheid van Cube en zijn teksten stellen niet teleur ( Alles wat ik zie is dat provence wordt lastiggevallen / Ze kunnen er niets aan doen, maar een voet in hun reet krijgen, yo / Maar als elke nigga een negen pakte / En klootzakken begon te schieten, zou het ze in de rij zetten).

Zoals opgemerkt door Tom Doggett van RapReviews.com , de eerste helft van Niggaz4Life is wat de N.W.A. ouders dachten dat ze de eerste hadden horen rondgaan ( Waarom noem ik mezelf een nigga, vraag je me? / Omdat mijn mond zo smerig is / Bitch this, bitch that, nigga this, nigga that / Ondertussen worden mijn zakken dik) - verdwenen zijn de radiovriendelijke nummers zoals Express Yourself en Something 2 Dance 2 die afgerond waren Straight Outta Compton . Het is alsof N.W.A. is een parodie op de meedogenloze schurken die de media zo graag wilden portretteren. Zoals bij veel satires zit er ook een flinke dosis verwrongen humor in Niggaz4Life 'S openingsact, grotendeels verzorgd door Eazy-E ( zie b.v. , Eazy's tien geboden over eetlust voor vernietiging ).

Even moeilijk om zoveel van te slikken Niggaz4Life De eerste helft is misschien voor de luisteraars van vandaag, het is de tweede helft (die misschien de bitches-kant heet en begint met To Kill a Hooker (Interlude)) die mensen echt op de verkeerde manier wrijft. Daar, N.W.A. gaat volledig in, geef geen fuck-modus, zegen afgematte hiphop-oren met liedjes als de moorddadig vrouwonvriendelijke Een teef minder en een kwartet van uitzonderlijk vulgaire sekshymnes met de titel Findum Fuckum & Flee, Automobile, She Swallowed It, and I’d Rather Fuck You (waarvan er een het minst romantische gekakel dat ooit op was is vereeuwigd ). Het is duidelijk dat elke ouder die de tijd nam om er zelfs maar naar te kijken Niggaz4Life De tracklist van het album zou ernstige twijfels hebben gehad over het kopen van dit album voor hun kinderen op het moment dat het album uitkwam. Als er een meer antifeministische verzameling nummers is dan de tweede helft van Niggaz4Life , Ik heb het niet gehoord. In het steeds politiek correctere klimaat van vandaag zou het geen verrassing moeten zijn Niggaz4Life is het minst besproken in de verzameling klassieke albums van Dr. Dre.

Toegegeven, de over-the-top en onophoudelijke seks en geweld die de laatste helft van Niggaz4Life kan voor een moeilijke luisterervaring zorgen, of je de tekst nu als ironisch accepteert of niet. Bijzonder verontrustend is het feit dat het album slechts enkele maanden werd uitgebracht nadat Dr. Dre werd beschuldigd van het mishandelen van een vrouwelijke Hip Hop-journalist. Afgezien van Approach to Danger (dat klinkt meer als een horrorfilm soundtrack dan al het andere dat Dre heeft geproduceerd) en De Dayz van Wayback (een reggae-achtige herinnering), de laatste negen nummers van Niggaz4Life zijn bijna uitsluitend gewijd aan het bashen van vrouwen. (De vrouwenhaat is ook niet beperkt tot de songteksten van het album: de ongecensureerde video van de eerste single, Appetite for Destruction, met een naakte Eva en een grote slang die Adam verleidt om de appel te eten in de Hof van Eden). Ware het niet voor Dr. Dre's studiotovenarij, dan zou ik dit artikel misschien niet verdedigen Niggaz4Life Is belangrijk.

En die tovenarij is echt iets om te aanschouwen. De productie op Niggaz4Life vertegenwoordigt een enorme sprong voorwaarts in de groei van Dr. Dre als muzikant en vormt de brug tussen eerdere werken zoals Straight Outta Compton en Niemand kan het beter doen en meer volwassen werken zoals De chronische , Op z'n hondjes , en 2001 . Luisteren naar Niggaz4Life is als het horen van muziekgeschiedenis in wording. De bouwstenen van g-funk zijn er allemaal: bodemloze bas, zeurende synthesizers, funk-voorbeelden , live-instrumentatie en zelfs een niet genoemd Warren G-gastoptreden op de 1-900-2-Compton-sketch . Dat kan een terecht argument worden aangevoerd Niggaz4Life is de cruciale stap in de ontwikkeling van Dre. Terwijl hij later gladgestreken was Niggaz4Life Met de ruwe kantjes in een smakelijker geluidspakket op Death Row, is dit album misschien wel het doorbraakmoment in de commercialisering van West Coast gangsta rap en de krachtige impact ervan op de hitlijsten is daar een sterk bewijs van.

Het einde van een tijdperk

Niggaz4Life werd uitgebracht op 28 mei 1991, aan het begin van het Soundscan-tijdperk. Vóór Soundscan (een verkoopvolgsysteem dat voor het eerst werd geïmplementeerd op 1 maart 1991 en nog steeds in gebruik is), gebruikte de industrie een veel minder betrouwbaar rapportagesysteem dat afhankelijk was van schattingen van muziekwinkelmedewerkers en marginaliseerde de verkoop van Hip Hop en andere alternatieve genres. De muziekindustrie was dan ook verrast toen Niggaz4Life kwam binnen op nummer twee op Aanplakbord ’S top 200, het hoogste debuut sinds die van Michael Jackson Slecht vier jaar eerder . Een week later, Niggaz4Life zat boven op de pop-chart, de eerste hardcore rapalbum om dit te doen ( de Beastie Boys ' Licentie verleend aan Ill werd het eerste rapalbum dat in 1987 nummer één werd ).

De kritische reactie was gemengd. De bron , de meest prominente Hip Hop-publicatie op dat moment, noemde het een van hun albums van het jaar, maar meer reguliere publicaties zoals Rollende steen veroordeelde het album. In een tweesterrenrecensie (van de vijf), Rollende steen criticus Arion Berger viel aan Niggaz4Life zo hatelijk jegens vrouwen, en op zo'n zielige en slonzige manier, dat het gewoon vermoeiend is. Mark Blackwell, van Draai tijdschrift, op dezelfde manier meende in zijn interview met N.W.A. dat Niggaz4Life draagt ​​vrij snel dun. Het grootste probleem is dat het oude ‘niggas’ en ‘bitches’ ding - of het nu beledigend is of niet - een beetje moe wordt voordat ze toegeven dat de productie van Dre en Yella weergaloos is.

Het verzet bleef niet beperkt tot afdrukken. Op 4 juni 1991 werden 25.000 exemplaren van Niggaz4Life werden in beslag genomen door Scotland Yard op de dag nadat het werd uitgebracht in het Verenigd Koninkrijk (er waren al 16.000 exemplaren verkocht) en het album werd daar tijdelijk verboden totdat de zaak werd behandeld. Vier maanden later, op 11 november 1991, Island Records ( Niggaz4Life ’S Britse distributeur) werd gerechtvaardigd toen de Britse magistraten oordeelden dat het album niet obsceen was en de politie beval de gerechtskosten van Island te betalen. Niggaz4Life is het eerste en enige album dat in beslag wordt genomen en uitgeprobeerd onder de Britse obsceniteitswetten, een welverdiende onderscheiding voor een album met het bevel, zuigen aan deze lul voor papa.

Veel van de leden van N.W.A. gingen daarna door met grotere en betere dingen Niggaz4Life en de ontbinding van de groep vrijwel onmiddellijk daarna : films , platina platen, rijkdom voorbij hun stoutste dromen , enz. Of de aankomende film die hun leven vereeuwigt eerlijk vastlegt wat ze vertegenwoordigden, als er iets is, tijdens hun korte tijd samen of niet, valt nog te bezien. Hoe dan ook, de muziek die ze hebben gemaakt, gaat mee zolang mensen blijven luisteren. Hoewel het onderwerp vaak weerzinwekkend is, Niggaz4Life is een muzikaal meesterwerk en echt een van de best geproduceerde albums in de geschiedenis van hiphop. Als je me niet op mijn woord wilt geloven, vraag het dan aan Outkast's Big Boi: Niggaz4Life is een van zijn top 25 albums aller tijden.

Michael Namikas is een schrijver en een oude hiphopluisteraar die in een vorig leven rechten heeft beoefend en momenteel een luisterhandleiding schrijft over de muziek van Tupac Shakur, waarvan het eerste deel in het eerste kwartaal van 2016 zal worden gepubliceerd. op Reddit als / u / Mikeaveli2682 en is te volgen op Twitter @ Mikeaveli2682 .