HipHopDX vierde dit jaar een belangrijke mijlpaal. Het is vijftien jaar geleden dat Sharath Cherian de publicatie lanceerde vanuit zijn huis in Winnipeg, Manitoba, Canada. In die tijd zijn er vijf hoofdredacteuren, zeven verschillende versies van DX en een overvloed aan ongelooflijke artikelen geschreven door een generatie getalenteerde journalisten. Het landschap van online journalistiek is aanzienlijk veranderd. Het internet is oneindig veel drukker. Anderhalf decennium is onmogelijk te documenteren in een gesprek dat niet van een boek is, dus hebben we besloten om de hele week een uitgebreide blik te werpen op de geschiedenis van HipHopDX. In de komende weken zullen we interviews publiceren met eerdere DX-hoofdredacteurs, belangrijke stafleden en de CEO van Cheri Media en de oprichter van DX, Sharath Cherian. Elk biedt een boeiend kijkje in de erfenis van de publicatie binnen een constant veranderend journalistiek landschap.
Vervolgens is Meka Udoh misschien wel de meest populaire blogger in de geschiedenis van HipHopDX. In elke editie van zijn column, Slap-Boxing With Jesus, vond Meka een manier om een industrie in het algemeen op te hitsen met zijn ongefilterde commentaar op alle gapen-waardige shenanigans van Hip Hop. Halverwege de jaren 2000 begon hij consequent voor DX te schrijven. Zijn blog was voor hem een manier om zijn frustraties na de universiteit weg te nemen.
wanneer komt bg uit de gevangenis
Toen ik klaar was met studeren - en ik weet zeker dat veel mensen die van de universiteit zijn gekomen, hetzelfde hebben gedaan - denk je dat je deze geweldige baan goed zult krijgen als je eruit komt en dat alles goed komt, Meka legt in dit gesprek uit. Na twee jaar raakte ik echt gedesillusioneerd en boos over hoe ik me de dingen voorstelde en ze liepen niet zoals ik me had voorgesteld. Dus ‘Slap-Boxing With Jesus’ kwam gedeeltelijk voort uit die woede die ik in mij had gehad, alleen in de wereld van de muziekjournalistiek en de muziekwereld in het algemeen.
Omdat het lot zo mooi valt, zou Meka samenwerken met een ander lid van het HipHopDX-team, Joel Shake Zela, en de razend populaire blog 2DopeBoyz.com creëren. Meka herinnert zich de creatie van de 2DopeBoyz en de impact van zijn populaire column, Slap-boxing With Jesus.
Meka Udoh legt uit hoe je met Jezus Slap-Boxing creëert
DX: Hoe heb je voor het eerst gehoord over HipHopDX en hoe ben je begonnen met schrijven voor de site?
Meka: Ah, laten we eens kijken, dit was een tijdje geleden. Ik kende DX terug in ... Ik zat nog op de universiteit, dus ik wil zeggen dat het rond 2003 was, rond mijn laatste paar maanden op de universiteit, toen ik ontdekte wat DX was. Voordat ik afstudeerde, stuurde ik zojuist een hele lange e-mail naar de contact-e-mail om te zien of ze schrijvers nodig hadden en zie, ze reageerden terug. Destijds was Albert McCluster de hoofdredacteur, maar [Andreas Hale] sprak terug en zo begon ik te schrijven voor DX. Ik begon ongeveer zes maanden na mijn studie voor DX te schrijven en toen viel ik gewoon helemaal terug van het schrijven. Ik raakte teleurgesteld in de journalistieke wereld. Ik raakte gedesillusioneerd over hoe het echte leven je in het gezicht slaat als je uit school komt. Dus ik viel ongeveer twee jaar terug van schrijven. Gedurende de hele tijd dat ik een vaste 9-5 in de productie-industrie werkte, kreeg ik nog steeds e-mails van Dre die op zoek was naar een schrijver over verschillende kansen of redactionele artikelen of zoiets. Misschien ongeveer twee en een half, eigenlijk drie jaar later, had hij een e-mail naar alle schrijvers gestuurd met de vraag of iemand een eerbetoon aan Big L, Big Pun, Biggie Smalls wilde doen. Dus ik heb me voor alle drie vrijwillig aangemeld en zo ben ik weer gaan schrijven.
DX: Zeg woord? Ik wist dat niet eens.
Meka: Hij had eigenlijk al ongeveer twee tot drie jaar niets van me gehoord en hij was nogal verbaasd dat ik een van de eersten was die reageerde. Alsof zijn antwoord was: waar ben je in godsnaam geweest? Ik was alsof ik weg was geweest. [Lacht]
DX: Dat is een wilde man. Een van de dingen die [Dre] zei, was dat je hem op een gegeven moment sloeg omdat ik vermoed dat er een verhaal was dat je een tijdje daarvoor had geschreven en waarvoor je geen betaling had ontvangen. Hij zei: ik ga ervoor zorgen dat je wordt betaald, maar ik wil ook dat je blogger wordt. Is dat hoe het is gebeurd?
Meka: Ja, ja, het duurde even voordat ik een salaris kreeg, dus ik sloeg hem op om ernaar te informeren. Hij zei dat hij ervoor zou zorgen. In het midden van het gesprek had hij naar voren gebracht dat DX deze column begon, vergelijkbaar met wat XXL had toen ze hun dagelijkse columns hadden met mensen als Byron Crawford, Tara Henley en anderen. Dus DX wilde daar een beetje mee volgen en hij vroeg me of ik er deel van wilde uitmaken en ik kreeg die kans. Dat is hoe mijn column Slap-boksen met Jezus begonnen.
DX: Slap-Boxing With Jesus, dat is een legendarische naam voor zoveel DX-lezers. Waar kwam die titel vandaan en wat wilde je bereiken toen de column werd gestart?
Meka: Zoals ik al eerder zei, was ik een beetje teleurgesteld in journalistiek en het leven in het algemeen. Toen ik klaar was met studeren - en ik weet zeker dat veel mensen die van de universiteit zijn gekomen, hetzelfde hebben gedaan - denk je dat je deze geweldige baan goed zult krijgen als je eruit komt en dat alles goed komt. Je gaat het meisje van je dromen ontmoeten, je krijgt je mooie huis met je houten schutting, en dan barst die bubbel snel. Alsof ik niet gewend was aan freelance journalistiek. Het was bijna ... de beste manier waarop ik het kan omschrijven, is zoals toen Peter Parker begon met freelance journalistiek. Hij was gefrustreerd en moest werken als een fotobaan om de eindjes aan elkaar te knopen en dat gaat het hele Spiderman-gedoe te boven. Dus daarom ben ik gewoon gestopt met schrijven. Na twee jaar raakte ik echt gedesillusioneerd en boos over hoe ik me de dingen voorstelde en ze liepen niet zoals ik me had voorgesteld. Dus Slap-Boxing With Jesus kwam gedeeltelijk voort uit die woede die ik in mij had gehouden, alleen in de wereld van de muziekjournalistiek en de muziekwereld in het algemeen. Het kwam ook van Ghostface Killah's Daytona 500 waar ik naar luisterde op het moment dat ik dacht: ik noem mijn column zo. Peter Parker en Wu-Tang lieten me het zo noemen.
DX: Dat is een soort alternatief Kinderachtige Gambino soort ding.
jen tatoeëert gewoon van ons
Meka: Zoiets. [Lacht] Ik luisterde letterlijk naar Daytona 500 en ik dacht dat ik het Slap-Boxing With Jesus ga noemen en kijk wat mensen zeggen.
DX: Je was in staat om een snaar te raken met niet alleen het DX-publiek, maar ook met de macro Hip Hop-omgeving. Je column was duidelijk de bekendste op DX. Maar voor jou, wat was het punt waarop je je realiseerde: Hé, ik ben iets van plan. Ik maak een verschil?
Meka: Dus dat is het grappige: toen DX die column begon en ik mijn column begon, was ik eigenlijk al mijn spullen aan het schrijven tussen mijn lunchpauzes op mijn werk door. Alsof ik mijn werk zou doen, mijn column zou schrijven tijdens de lunch, het zou overgeven en volhouden met mijn werk. Ik wist niet dat er iets zou zijn aangeslagen totdat ik dit artikel over Lil Wayne schreef. Zonder na te denken zette ik het gewoon op en ik kreeg een e-mail van Dre en het was alsof ik de site checkte. Dus ik controleerde de site en mijn stuk was ... wat is de term waar het op de voorpagina van die ticker staat?
DX: In de Hero Box?
Meka: Ja, het zat erin, het zat in een van die en ik had zoiets van Oh dat is cool. Toen controleerde ik de opmerkingen en het was ongeveer 30. Ik dacht Oh dat is cool, dat is cool. Dat zijn meer reacties dan ik ooit op mijn berichten heb ontvangen. Dus ik bleef werken en mijn ding doen en ik controleer het 15 minuten later en het is ongeveer 100. Ik ben zo van Oh! Oke! Dus sindsdien voelde het alsof het voor mij een hoge vlucht nam en dat is het moment waarop mensen meer aandacht gingen besteden aan de column. Dat was misschien drie weken in mijn schrijfduur. Omdat ik zoiets als elke dag aan het schrijven was. Alsof ik vijf keer per week iets aan het schrijven was, dus ik wist niet echt dat het zou aanslaan. Ik was gewoon blij om weer te schrijven. En toen nam het een vlucht en hier zijn we of zoiets.
DX: Weg van dat stuk van Lil Wayne, wat is er nog een waarvan je denkt dat het er echt opviel, zelfs nu je acht tot tien jaar later terugkijkt?
Meka: Ik zal eerlijk zijn, degene die eruit springt is de Lil Wayne. Ik heb eigenlijk nog steeds alles wat ik voor DX heb geschreven en het staat in een map op mijn computer. Er zijn ongeveer 300 stukjes. Dus ik heb in korte tijd ongeveer 300 stukjes geschreven, dus van veel dingen weet ik niet eens meer wat ik schreef. De helft van de tijd dat ik terugga en mijn artikelen lees, lees ik mijn stukken en ik ben zoals verdomme. Ik wist niet dat ik zo boos was. [Lacht] Ik ben sindsdien gekalmeerd, maar ik was echt pissig op de dag.
Meka Details Creatie van 2DopeBoyz.com
DX: Ik herinner me jou en [William Ketchums III] heen en weer gaan in een paar stukjes.
Meka: Ik herinner me die. Die ben ik helemaal vergeten. Ik weet niet eens hoe het begon. Ik denk dat het iets was over het kopiëren van een artikel dat hij schreef. Eerlijk gezegd wist ik niet dat hij iets soortgelijks schreef, meestal vanwege mijn werk. Ik had het zo druk met de 9-5 dat ik geen tijd had om op andere schrijvers te letten. Ik kan me niet herinneren waar het stuk over ging. Het was iets dat ik al een paar dagen eerder in mijn hoofd had gespeeld. Maar ik heb het net geschreven. Ik schreef het en toevallig kwam het uit een dag nadat Ketchum iets soortgelijks had geschreven. Dus hij nam er aanstoot aan en hij belde me op zijn column en het breidde zich uit tot mijn normale dagelijkse berichten. Ik wachtte ongeveer twee dagen om mijn gedachten op een rijtje te krijgen en riep hem toen uit. Toen gingen we gewoon een tijdje heen en weer. Het was grappig als je er echt over nadenkt, want het was allemaal dom. Ik had tot op dat moment nog nooit zoiets meegemaakt - ik denk van welke soort dan ook. Het was raar, maar zoals nu zijn ik en hij echt goede vrienden. We zijn op dit moment echt goede vrienden.
DX: Je was creatief, directer dan de meesten, maar je was ook subtiel. Je had veel indirecte subtiliteiten die een beetje dieper resoneerden. Dat is een van de dingen die ik erg waardeer aan de column. Het andere dat me opviel of het andere dat ik me herinner, is dat je altijd praat over je zijwaartse drukte, die verband hield met 2DopeBoyz.com .
Meka: Jaaa Jaaa.
DX: Hoe is dat gebeurt? Hoe is 2DopeBoyz begonnen?
top 10 r&b-nummers 2019
Meka: Misschien een goede drie tot vier maanden na het begin van de column werd ik door een aantal van de mensen - Dre die bij HipHopDX was geweest - gevraagd of ik ze wilde helpen om merchandise te verkopen bij Rock The Bells, de halte in [Los Angeles] bij de tijd. Ik had zoiets van, zeker omdat ik in een paar jaar nog nooit naar een Rock The Bells concert was geweest, dus ik dacht: ja, ik ga merchandise verkopen. Dus een paar dagen voor het evenement kwamen sommigen van hen allemaal in de stad en toen ik van mijn baan afkwam, vroegen ze of ik de avond ervoor met hen wilde rondhangen en naar een aantal concerten wilde gaan. Dus ik dacht: oké, cool. Toen ik met ze ging rondhangen, was er een stille magere blanke jongen en ze noemden hem Shake. Dus ik had zoiets van Oké, hé, wat is er? Ik kende hem. Ik had zijn werk op de site gezien en zo, maar ik kende hem niet echt. Dus eindigden we rondhangen en gingen we naar een aantal concerten en ik was gewoon verbaasd hoeveel muziek hij kende. Zoals ik hem tot op de dag van vandaag nog steeds een hiphop-encyclopedie noem, omdat hij zoveel muziek kent, is het heel bescheiden als je hem voor het eerst ontmoet. Toen besefte hij dat ik niet de typische boze zwarte persoon was, ondanks hoe mijn column dat zou zeggen, en we konden het gewoon heel snel met elkaar vinden. Misschien een paar weken later vroeg hij of ik een website wilde beginnen en ik dacht: ja dat is cool. Ik ben klaar voor wat dan ook. Dat is eigenlijk hoe de site is gevormd. Toevallig begon de site twee weken nadat ik mijn baan bij het productiebedrijf was kwijtgeraakt. Ik verloor mijn baan bij het productiebedrijf vanwege de schrijversstaking in 2007 en zoveel mensen zaten net zonder werk en ik was een van die laatst ingehuurde, eerst ontslagen types, dus ik werd uiteindelijk gesneden. Twee weken later begonnen we met de site.
DX: Klinkt als een perfecte timing.
Meka: Ik dacht er toen niet al te veel over na, dat was mijn eerste keer dat ik echt geen baan had, zoals een gewone 9-5. Dus ik was absoluut in paniek over het leven. Hier ben ik met een hbo-opleiding en ik heb geen baan op mijn naam. In het begin besteedde ik niet teveel energie aan de site, omdat ik het grootste deel van mijn energie besteedde aan het zoeken naar een baan. Na talloze tijdelijke banen en afgesneden te zijn van die tijdelijke banen links en rechts, besloot ik eindelijk om meer energie te steken in dit website-ding, aan dit journalistieke ding, want daar heb ik eigenlijk het meeste plezier in mijn leven. Ik had geen plezier met het zoeken naar een gewone 9-5 en ik was niet vastbesloten om het typische te zijn dat ik al jaren en jarenlang een type persoon heb.
DX: Juist, juist. Hoe was het om met Andreas Hale en het DX-team samen te werken? Hoe was het team rond die tijd?
Meka: Ze waren cool. Iedereen was cool als de hel. Dat waren enkele van de aardigste mensen die ik op dat moment virtueel had ontmoet. Net als sommige van de mensen met wie ik bij DX werkte, zou ik elkaar pas een jaar of twee later fysiek ontmoeten nadat ik naar New York was verhuisd. Ik herinner me dat de eerste keer dat ik Ketchums ontmoette in SXSW was in 2010, bijna drie jaar nadat we elkaar via de website hadden ontmoet. Aliya Ewing is een andere persoon die ik pas twee jaar na de website en zo heb ontmoet. Iedereen was cool en het is grappig omdat ik me specifiek de tijden herinner waarin Dre en Shake me vertelden hoe ze tijdens DX's wekelijkse bijeenkomsten een specifieke tijd voor me zouden reserveren, genaamd Wat zei Meka deze week? Dat was eigenlijk best grappig toen hij me dat vertelde.
DX: Hoe was het landschap weg van DX? Wat waren de andere populaire blogs aan het doen? Wat gebeurde er in de journalistiek?
Meka: Voor mij of gewoon in het algemeen?
DX: In het algemeen, maar vanuit uw perspectief. Hoe zag de ruimte er voor jou uit?
Meka: Destijds werkte ik voor DX voordat [2DopeBoyz] begon. Ik keek altijd op tegen schrijvers zoals Byron Crawford, zoals Dallas Penn , zoals Tara Henley , zelfs Eskay bij NahRight. Toevallig ontmoette ik Eskay voordat ik Shake ontmoette. Ik ontmoette Shake vier maanden na Eskay. De dingen waren heel anders. Er waren niet zoveel muzikale tijdgenoten als je wilt. Nu lijkt het alsof er om het weekend een nieuwe opduikt. Vroeger leek het alsof het slechts een nichemarkt was. Voor mij voelde het toen als een beetje meer organisch. Het voelde als een soort geheim genootschap. Als je muziek wilde horen van artiesten die je volgde of gewoon nieuwe muziek in het algemeen, zou je naar deze willekeurige websites gaan. Als je een alternatief perspectief uit de typische muziekredactiewereld wilde horen, zou je naar deze willekeurige blogger-websites gaan. Toen was het hella cool. Ze waren eigenlijk de reden waarom ik uiteindelijk weer begon te schrijven, omdat ik zo geïnspireerd en onder de indruk was van hoe goed de meeste schrijvers niet echt veel konden schelen. Bij veel van hen weergalmde hun schrijven dezelfde gevoelens die ik had. Destijds had ik het gevoel dat ik niet wist dat mensen dit deden. Dus zo raakte ik er toen echt in.
Meka legt de beslissing uit om HipHopDX te verlaten
DX: In welk jaar heb je DX volledig verlaten en wat waren de redenen waarom?
Meka: Shake en ik verlieten DX rond dezelfde tijd in 2009 omdat we het gewoon niet aankonden om de andere site zelf te onderhouden, evenals de toewijding aan ons werk bij DX. Ik verliet de site rond 2009 rond de tijd dat ik naar New York verhuisde en ik moest in totaal zes banen werken: twee reguliere 9-5's en vier freelancetaken, evenals de site. Ik kon gewoon niet meer zoveel aan de site vastleggen als ik wilde, dus gingen we gewoon zo weg.
DX: Als u terugkijkt op uw tijd bij DX, wat is volgens u uw blijvende erfenis als schrijver en als blogger voor de site?
Meka: Het is moeilijk eerlijk te zeggen. De meeste mensen herinneren me me nog van de dagen van Slap-Boxing With Jesus. Dat was zoals zeven jaar geleden? Het is raar voor mij dat mensen dat nog steeds zo nu en dan naar me toe brengen en ik denk dat ik niet wist dat het dat soort impact zou hebben. Ik dacht gewoon dat ik aan het schrijven was vanuit het perspectief van een boze muziekkop of een muziekkop die verbitterd is over de industrie. Ik wist niet of andere mensen het wel of niet leuk vonden wat ik schreef, maar ze herinnerden het zich nog steeds. Ik denk dat je dat in wezen zou kunnen zeggen. Ik had niet verwacht dat mijn column zo populair zou zijn als hij was.
DX: Als u nu aan HipHopDX denkt, en het is alweer 15 jaar geleden dat de site werd gestart, is er dan iets dat u verbaast over waar deze publicatie is gebleven, waar het begon of vanaf het moment dat u voor het eerst voor hen begon te schrijven?
Meka: Niet echt. Het is in wezen hetzelfde geweest. Het is in de loop der jaren groter geworden, maar het was in wezen de voorloper van wat we nu als online magazine hebben, van iedereen, van XXL, Spin tot zelfs de PitchForks en de voorvoegsels van de wereld. Toen DX begon, had ik het gevoel dat de tijdschriften dat leuk vonden De bron en al die dingen, voelde alsof een website als DX of AllHipHop niet lang zou duren. Ze dachten dat het een bevlieging zou zijn. En 15 jaar later moesten dezelfde websites hetzelfde voorbeeld volgen om te kunnen concurreren, dus daar is dat.
DX: Word omhoog.
Meka: Ik herinner me zelfs dat dit twee of drie jaar geleden was toen ik hier naar New York verhuisde en ik werd gevraagd om een interview te komen doen om online redacteur te worden voor XXL. Dus ik dacht: Oké, dit zal interessant worden. Ik heb altijd al voor XXL willen werken met een capaciteit of wat dan ook. Ze hadden destijds het idee van wat ze wilden dat ik deed. Ze wilden in wezen dat ik de website verliet en voor hen kwam werken. Ze zeiden dat [2DopeBoyz] aan het kraken is, maar het is een soort niche-ding zoals een rage-ding. Ik leun gewoon achterover en denk na toen ze naar DX keken als hetzelfde en nu dat ze enkele jaren later gedwongen worden om te concurreren. Dat gesprek is altijd in mijn hoofd blijven hangen omdat ik dat altijd interessant vond.
Joe Budden alle liefde verloren releasedatum
DX: Man, de manier waarop dingen veranderen en toch blijven ze hetzelfde.
Meka: Ja, alles verandert gewoon en past zich aan met de tijd, maar het is nog steeds in wezen hetzelfde verdomde ding. In plaats van papier hebben we laptops. In plaats van boeken hebben we Kindles.
DX: Ja, dat is de waarheid. Is er nog iets dat je wilt toevoegen of zeggen of dat je duidelijk wilt maken in dit interview?
Meka: Ik ben zo PG-13 mogelijk. Dus als je echt wilt dat ik mijn mening geef, zou het waarschijnlijk niet worden gepubliceerd! [Lacht] Het is alsof het op dit moment niet nodig is. Ik ben op een bepaald punt in mijn leven waar ik niet meer boos ben of te veel negatieve energie probeer te onthullen, ik heb veel te veel positieve dingen in mijn leven om me op de negatieven te concentreren. Dus ik blijf PG-13 in plaats van Slap-Boxing With Jesus.
VERWANT: # DX15: Jeff J-23 Ryce herinnert zich HipHopDX 'eerste brekende verhaal, gesplitst met 2DopeBoyz
